Wie is Mariko-advocaat Matthijs Kaaks?

Hij trad op als een schim in het duister voor Mariko Peters bij de Raad voor de Journalistiek. Kort daarvoor probeerde hij in opdracht van het Haga Ziekenhuis in Den Haag de waarheid over de zaak-Lucia de B. tegen te houden. Op 28 september ondervraagt hij Joris Demmink namens Chipshol. Wie is Matthijs Kaaks?

Hij is nog geen vast talking head op radio en TV. Maar waarom eigenlijk niet? Advocaat Matthijs Kaaks speelt de laatste jaren steeds vaker een cruciale rol in politiek gevoelige media-zaken. Begin september probeerde hij Mariko Peters voor de Raad voor de Journalistiek wit te wassen van met name medeplichtigheid aan kinderontvoering. Vanaf april 2010 is hij namens het Haga Ziekenhuis –voorheen Juliana Kinderziekenuis- bezig met een ongekend felle kruistocht tegen Lucia-klokkenluider en onderzoeker prof. Richard Gill. En als klap op de vuurpijl staat Matthijs Kaaks op 28 september tegenover de grootste crimineel van Nederland, secretaris-generaal Joris Demmink van Veiligheid en Justitie die hij als getuige gaat ondervragen namens gebiedsontwikkelaar Chipshol over malversaties en manipulaties binnen de rechtbank Haarlem. Dit zijn drie zaken hors categorie zoals dat heet –zaken waarin het ‘landsbelang’ of wat daarvoor moet doorgaan bij uitstek op het spel staat. Ga maar na: de zaak-Mariko gaat over door buitenlandse mogendheden gekochte steun voor deelname aan de waanzinnige ‘oorlog’ in Afghanistan, over infiltratie en spionage. De zaak-Lucia

gaat over betrokkenheid van de absolute top van de Nederlandse juridische en medische wereld bij de grootste rechterlijke fraude uit onze geschiedenis. En de zaak-Demmink? We zeggen het hier nog maar eens: Joris Demmink is als criminele en sadistische pedofiel de hoofdverantwoordelijke voor de verregaande pervertering van de Nederlandse rechtstaat en voor het implementeren van wat we zijn gaan noemen de ‘pedocratie’: een staatsvorm waarin de macht wordt uitgeoefend door kinderverkrachters en hun vazallen. Hoe is Matthijs Kaaks in deze wereld verzeild geraakt? Wat is zijn verhaal en wat zijn drijfveren? Micha Kat was meer dan 12 jaar zeer goed bevriend met Matthijs Kaaks die hem verdedigde in opnieuw een cruciale zaak uit de Nederlandse rechtsgeschiedenis: de zaak-Westenberg.

De recrutering na de zaak-Westenberg
Medio december 2005 schoten de kurken van de flessen champagne tegen het plafond van de woning van Kaaks in de Amsterdamse Jordaan: samen met Micha Kat vierde hij de glorieuze overwinning op de rechter Hans Westenberg, een van de machtigste mensen van de Haagse rechtbank. Maar deze vreugde was van korte duur, want de corrupte magistraat ging in hoger beroep. In de jaren die volgden sloeg de verhouding met Kaaks om als een blad aan een boom. Deels speelde hier wellicht mee dat Kat de zaak ‘niet meer zag zitten’; als een toprechter na een voor hem vernietigend vonnis in eerste aanleg toch in hoger beroep gaat, kon dat volgens Kat maar een ding betekenen: hij weet al dat hij gaat winnen en rekent op de corrupte bijstand van de ‘zwarte mafia’. Maar Kat ging toch door, samen met Kaaks en met Chipshol, de uiteindelijk door Westenberg benadeelde partij, op de achtergrond. In deze fase zette Kaaks de communicatie met Kat op een laag pitje. Van de vechtlust van de zaak in eerste aanleg was niets meer over: Kaaks begon aarzelende en rammelende stukken te produceren die voor zittingen moesten worden aangepast en verbeterd. Voor Kat was het reeds toen al meer dan duidelijk: Kaaks, die hij zich anderszins ook steeds meer had zien ontwikkelen van een spontane en vrolijke gabber tot een bangelijke, op geld en status gefixeerde society-advocaat, was minimaal geïntimideerd maar waarschijnlijker als bedreiging voor de macht geëlimineerd en mogelijk zelfs gerecruteerd door de zwarte mafia. De memorie van antwoord die Kaaks voor Kat opstelde als reactie op de grieven van het hoger beroep van Westenberg was dermate zwak en onder de maat, dat Cees Poot van Chipshol ingreep en het stuk herschreef. Zoals bekend ging Westenberg op die zitting in maart 2009 keihard onderuit. Maar met Kaaks als onafhankelijk advocaat was het ook gedaan.

Intermezzo: van advocaten en journalisten
Matthijs Kaaks werkt als media-advocaat met name voor media en voor journalisten dan wel voor de ‘slachtoffers’ daarvan. Micha Kat schrijft als journalist over advocaten, rechters en de rechtstaat. Dat deze twee elkaar zouden ontmoeten stond daarmee vast en dat gebeurde in 1996. Twee jaar later waren Kat en Kaaks co-hoofdredacteur van de ‘juridische glossy’ Amice dat bijna twee jaar zou bestaan totdat het door Wolters Kluwer van de markt werd gedrukt met een eigen magazine. In die tijd trokken beide ‘juridische journalisten’ nog zij aan zij op tegen misstanden en onrecht. Echter: in elke samenleving die verandert van vrij in totalitair zijn er twee beroepsgroepen die als eerste in de vuurlinie komen te liggen: journalisten en advocaten. In de regel worden de journalisten als eerste aangepakt. Precies dat gebeurde ook in Nederland: na zijn Pyrrhus-overwinning op Westenberg was het gedaan met Kat als mainstream journalist. Maar ook Kaaks moest worden uitgeschakeld. Immers: voor je er erg in hebt krijgt Kaaks naam als advocaat die ten strijde trekt tegen ‘corrupte rechters’! Gaat men zich tot hem wenden met verhalen over malversaties en perversiteiten op gerechten! En nog erger: Westenberg was een van de iconen van de Haagse rechtbank, het grootste (juridische) riool van Nederland waar zich sinds het begin van de jaren tachtig –de zaak-Stolk- de meest afschrikwekkende wantoestanden afspeelden rond pedofilie, kindermisbruik en zelfs moord. Westenberg en Stolk waren zeer close. Westenberg moet hebben geweten van de wantoestanden. Wat als Kaaks daar weet van krijgt? Wat als hij zich hier verder mee gaat inlaten? Inmiddels –medio 2011- is Kaaks dermate gebrainwashed en omgekocht door de zwarte mafia dat we er zeker van kunnen zijn dat hij op 28 september gaat optreden voor Joris Demmink en niet tegen hem. Maar zover zijn we nu nog niet. Eerst moeten we de verhalen vertellen over de pedo-zaken De Ruijter en Lippens die zich afspeelden op het kantoor van Kaaks. O ja, dit is nog interessant in de genoemde vergelijking tussen advocaten en journalisten in een ‘kantelende samenleving’: binnen de journalistiek is er een 100% parallel aan te wijzen voor de recrutering van Kaaks na zijn ‘aanval op het systeem’ in de vorm van de overwinning op Westenberg. Het gaat om Bas Haan (foto), bij Netwerk de grote motor achter de onthulling van de juridische fraude in de Schiedammer Parkmoord. Haan bedrijft nu bij Nieuwsuur (voorheen NOVA) propaganda voor de Nederlandse rechtstaat.

Kaaks-soldaat Fulco Blokhuis en de pedo-zaken
Een half jaar na het ploppen van de champagne in huize Kaaks als gevolg van de zege op Westenberg speelt op zijn pas geopende kantoor Boekx aan de Amsterdamse Leidsegracht een bijzondere zaak. De jonge advocaat Fulco Blokhuis (foto) staat journalist Alexander Nijeboer bij in een reeks zaken die het gevolg zijn van zijn boek over de affaire-Spijkers, Een Man Tegen de Staat. Een van deze zaken is aangespannen door ex-minister van ondermeer Defensie Job de Ruiter. De steen des aanstoots: Spijkers beschikte, aldus Nijeboer, over informatie dat De Ruijter door zijn ondergeschikten werd gechanteerd met zijn pedofiele activiteiten. Een honderd procent hard verhaal dat was gecheckt en waarop uitgebreid wederhoor was toegepast. Elke gewone advocaat zou de zaak hebben binnengehaald in dienst van de vrije nieuwsgaring en de journalistiek. Maar niet het kantoor van de inmiddels door de ‘zwarte mafia’ gerecruteerde Kaaks. Na een serie ingewikkelde strapatsen ‘won’ de pedofiel in die zin, dat de auteur via een inlegvel ‘afstand nam’ van de bewuste passage. Zo kon het boek in de handel blijven –al werd het evengoed door iedereen gesaboteerd en verdween de auteur gedesillusioneerd en gefrustreerd van het toneel om nooit meer in de journalistiek terug te keren -hij doet nu iets met ‘biologische alcoholvrije wijn’. De werkelijke strateeg in deze zaak was Matthijs Kaaks.
Twee jaar later, medio 2008, zocht Micha Kat de bijstand van Kaaks en Boekx in een zo mogelijk nog extremere zaak: hij kreeg een dagvaarding van Fortis NV, Fortis SA (het Belgische deel) en van voorzitter Maurice Lippens persoonlijk omdat hij die laatste had beschuldigd van, u raadt het al, kindermisbruik. De bron: de X-files, de officiële stukken van de Belgische recherche van het onderzoek in de zaak-Dutroux die hem op CD Rom waren toegespeeld. Opmerkelijk genoeg wilde Kaaks deze high profile-zaak –het was in de geschiedenis van de journalistiek nog niet eerder gebeurd dat een journalist door dergelijke partijen werd gedagvaard- niet zelf behandelen. Collega Blokhuis zou dit varkentje wel even gaan wassen. Maar collega Blokhuis bleek te sidderen van angst en was niet bereid tot het nemen van stappen. In plaats van de vraag te stellen ‘hoe kunnen we je verhaal overeind houden?’ was reeds direct de insteek: ‘hoe kunnen we de schade zo veel mogelijk beperken?’ De dag van de zitting naderde en de spanning steeg. Kat zat in Thailand en besloot de president om uitstel te vragen zodat hij kon werken aan zijn verdediging. Blokhuis regelde dat uitstel, maar begon vervolgens, naar zijn eigen zeggen ‘in opdracht van de president’, allerlei absurde eisen te stellen aan mijn website: dat moest weg, dat moest anders, etc. Aan al deze eisen gaf Kat gehoor omdat hij meende een verdedigbare zaak te hebben die hij persoonlijk wenste te gaan bepleiten. Maar dat was toch niet helemaal het idee van Blokhuis en Kaaks. Via een historische email meldde Blokhuis amper een week voor de zitting dat hij zich ‘onttrok als advocaat en procureur’. Op dat moment dacht Kat –de passages over de dwangsommen van twee ton uit de dagvaarding zaten nog voorin zijn hoofd- dat zijn laatste uur geslagen had. Fulco Blokhuis vergat zelfs de standaardzin te gebruiken die advocaten in dergelijke gevallen bezigen: het was me een genoegen u te hebben mogen bijstaan. Kaaks wenste niet nader op deze ongekend smerige en tuchtrechtelijk ook verwoestende aftocht van Blokhuis in te gaan. Later zegde hij toe –we waren nog altijd vrienden- een dinertje te zullen beleggen met mij en Blokhuis om de hemel te doen klaren, maar die belofte heeft hij nimmer waargemaakt. De zaak liep voor Micha Kat uiteindelijk nog goed af omdat heel Fortis down ging en Lippens als een van de hoofdschuldigen aan het bancaire drama met pek en veren overdekt van het podium verdween. Het slopen van Kat die hem had beschuldigd van kinderverkrachting was nu niet langer ‘relevant’: Lippens was inmiddels zelf gesloopt.

De carriere van Kaaks
Mattijs Kaaks studeerde in Leiden, maar was geen lid van Minerva, alhoewel zijn vereniging Quintus ook een imposant netwerk bood, met name ook binnen de juridische wereld. Hij begon in de hard core commerciële advocatuur bij Loeff Claeys Verbeke (thans Allen & Overy) waar hij met name werkte onder Leo Spigt en Jerry Hoff die later samen het kantoor Spigthoff zouden oprichten, bekend van vele smerige en frauduleuze zaken. Hij trad ondermeer op voor ING dat de ‘bijzondere kredieten’ bij het kantoor had ondergebracht. Het was een woeste praktijk waarin auto’s van insolvente leasebedrijven werden opgespoord tot in Kazachstan aan toe en niet zelden gebruik werd gemaakt van hitmen. Echter, tot zijn ontluistering werd Kaaks na drie jaar in 1996 bij Loeff weggestuurd. Dit was juist de fase dat Kat hem leerde kennen, als een gebroken man. Een vriend van Kat had hem met Kaaks in contact gebracht omdat deze hem geschikt leek samen de ‘juridische glossy’ te beginnen die Kat in zijn hoofd had en in 1998 het leven zag. Kaaks vond vervolgens onderdak bij de kantoren Hulkenberg van der Veen en Nolen van der List [CV op site Boekx] waar hij zijn specialiteit –intellectueel eigendom en mediarecht- verder ontwikkelde. In die periode ontfermde Kaaks zich over de zaak-Westenberg die begon in april 2004. Hierdoor kwam ook het contact tot stand tussen Kaaks en Chipshol, een contact dat tot op de dag van vandaag voortduurt en ervoor heeft gezorgd dat Kaaks op 28 september namens Chipshol tegenover opper-pedo Joris Demmink komt te staan. Als key client had Kaaks in die jaren het blad Quote weten binnen te halen waarvoor hij regelmatig zaken voerde die de media haalden. De ‘bekroning’ van de relatie tussen Kaaks en Quote was de ‘maffiamaatje-zaak’ die advocaat Bram Moszkowicz in 2006 aanspande tegen Jort Kelder en die ondanks het schrijnende gebrek aan substantie het Amsterdamse gerechtshof wist te bereiken. Sedert is de relatie tussen Kaaks en Quote bekoeld. In 2005 zag zijn eigen kantoor het licht: Boekx Advocaten met inmiddels zes fee earners. Dat kantoor zou spoedig de beschreven pedo-zaken behandelen voor Nijeboer en Kat. Quote komt niet meer voor op de client list van het kantoor; wel dagblad De Pers. Kaaks heeft een vaste partner en twee kinderen.

Het echte werk als recrutee: de zaak-Lucia
Hoe groot moet begin 2010 de paniek zijn geweest bij het Haga Ziekenhuis toen de briljante professor Richard Gill, lid van de KNAW, op diverse weblogs de werkelijke gang van zaken begon te onthullen over de zaak-Lucia de B? Dat niet Lucia de ‘heks’ is in het verhaal, maar de toenmalige chef de clinique en hoofd kindergeneeskunde Arda Derksen-Lubsen? Dat de complete top van Justitie in Nederland tot en met de Hoge Raad aan toe een misdadig en malicieus complot heeft gesmeed om hun ‘vrinden’ van de ‘witte mafia’ uit de brand te helpen en willens en wetens een kwetsbare verpleegkundige hebben willen offeren? Wat zouden de gevolgen zijn voor het vertrouwen van de burger in de rechtstaat als dat allemaal op tafel zou komen te liggen? En wat de gevolgen voor Joris Demmink, de hoofdverantwoordelijke voor de Nederlandse rechtstaat? Matthijs Kaaks, inmiddels als gevolg van de zaak-Westenberg ‘herschapen’ van onafhankelijk advocaat tot slaaf van het systeem, moest uitkomst bieden. Hierbij kreeg hij volgens Gill vrijwel een blanco cheque: in het ‘belang’ van de rechtstaat Nederland mocht Kaaks declareren wat hij wilde om de stront onder de tafel te houden. Zou het ministerie van Demmink de rekeningen van Kaaks aan Haga zelf hebben betaald? Kaaks ging in elk geval vliegend van start en trok alle registers van intimidatie open. Hij stuurde Gill zelfs een voorgedrukte cease and desist-bepaling waarin de professor zou moeten verklaren zich nooit meer ‘diffamerend uit te laten’ over Arda Derksen-Lubsen en het Haga. De professor weigerde te tekenen en zocht daarentegen nieuwe publiciteit via klokkenluideronline, de site van de voormalige vriend van Kaaks Micha Kat. Kaaks en het Haga hebben nog niets van zich laten horen.

Hoe komt Mariko aan Kaaks?
We zijn terug bij de actualiteit. Hoe komt Mariko Peters terecht bij Matthijs Kaaks en wie betaalt zijn peperdure declaraties? En dat nog wel voor een zaak bij de totaal onbetekenende, corrupte en tandeloze Raad voor de Journalistiek? En wie waren de twee heren die in het kielzog van Kaaks de zittingszaal kwamen binnenlopen? Familie van Mariko? Mensen van Groen Links? Of van de AIVD? Waarom heeft Mariko geen advocaat van De Brauw Blackstone Westbroek, het kantoor waar ze zelf heeft gewerkt en het pedo-kantoor van Joris Demmink en Maurice Lippens? Wie financiert Mariko eigenlijk, haar advocaat, haar auto met chauffeur, haar couturiers die duizenden euro’s per maand moeten berekenen voor elk optreden weer een nieuwe glamorous outfit voor hun Mariko Hari? Is de zaak-Mariko net zo’n klusje als de zaak-Haga die Kaaks ‘in het belang van de rechtstaat’ moet gaan klaren: Mariko witwassen en ‘behouden’ voor de politiek? Micha Kat heeft Chipshol keer op keer gewaarschuwd: breek met Kaaks, want hij staat aan de kant van jullie vijanden. Hij gaat jullie grote schade toebrengen. Maar misschien heeft hij het mis. We zullen het zien op 28 september aan de Amsterdamse Prinsengracht. Starring: Mattijs Kaaks, Joris Demmink en Chipshol. Be there!

Print Friendly, PDF & Email
Share