Wanprestaties schuldhulpverlening gemaskeerd door resultaatsfraude

Ingezonden door Peter Westen

Mensen met problematische schulden en hun schuldeisers krijgen nauwelijks schuldoplossingen.

In werkelijkheid wordt maximaal 1 op de 7 schuldhebbers schuldenvrij. In 2011 zijn regionaal het aantal schuldoplossingen met 30 % sterk gedaald. Landelijke cijfers zijn dit jaar voor het eerst niet meer beschikbaar of te herleiden. Bezuinigingen zullen het oplossingspercentage snel verder doen dalen. De brancheorganisatie NVVK komt daarentegen zeer verrassend met een verdubbeling van het rendement! Zij stelt het landelijk succespercentage nu op 7 van de 10. Zoals de slager die zijn eigen vlees keurt. En gehakt verkoopt tegen de prijs van biefstuk op een nooit geijkte weegschaal.

Deze grove manipulatie en misleiding dupeert belastingbetalers, schuldhebbers, schuldeisers, gemeenten die eigenaar zijn van een Gemeentelijke Kredietbank en zij die slechts diensten afnemen. Gebrek aan accountantscontrole en falend toezicht heeft de mogelijkheden geschapen voor deze fraude. Een bank zonder deugdelijke interne controle is vragen om problemen.

De GKB’s zijn in het bezit van een volledige bankvergunning. Met de schuldhulpverlening hebben zij een bankproduct ontwikkeld dat de woekerpolis naar de kroon steekt. Een zeer hoog rendement wordt voorgespiegeld, maar slechts tot maximaal 15 % schuldoplossingen gerealiseerd. Het overzicht ontbreekt bij beide schuldpartners en gemeenten. De betaler heeft geen zicht op het resultaat. Schuldeisers en schuldhebbers op hun beurt hebben geen inzicht in de kosten. Een schuldoplossing kost tussen de € 15.000 en € 20.000. Dit staat niet in verhouding tot het gemiddelde bedrag van de compensatie.

Gebrek aan onderlinge afstemming en uniforme rekenmethoden legt de misleidende statistieken bloot. Een altijd gemiddeld scorend GKB Assen zou daarmee nu plotseling bijna 40% onder het dit landelijke cijfer komen. De virtuele, gemanipuleerde resultaten zijn gefaseerd gestart vanaf 2005 en vinden hun hoogtepunt in 2011. Saillant is dat de Libor-gate en onderzoeksfraude in de wetenschap ook in 2005 gestart zijn. Beide branches (bank en wetenschapsonderzoek) komen in de schuldhulpverlening tezamen.

De aanleiding was het zeer lage rendement van soms wel 5 %, destijds nog gerelateerd aan alle aanmeldingen. De grove misleiding is gebaseerd op het subtiele verschil tussen schuldoplossing en ‘succesvol afgehandeld bemiddelingstraject’. In de statistieken worden nu alle, sterk toegenomen aantallen, aanmeldingen weggelaten die niet door de steeds strengere selectiecriteria komen. Opmerkelijk is dat het doel van de schuldhulpverlening, namelijk schuldoplossingen voor schuldhebbers en schuldeisers, nergens geregistreerd worden. De impact hiervan verklaart het enorme verschil tussen het gesuggereerde rendement van 7 op de 10. In plaats van in werkelijkheid maximaal 1 op de 7. Indien de uitval in Amsterdam voor het hele land geldt, zelfs 1 op de 20 (inclusief WSNP, de wettelijke regeling)! Schuldoplossingen worden wel gesuggereerd door de terminologie ‘ succesvol afgehandelde bemiddelingstrajecten’. De administratieve aanmelding wordt verzorgd door de GKB en tellen als succes mee. Ondanks dat 38 % niet door de intake komt, van de rest 80 % slaagt en dit resultaat aan de WSNP-bewindvoerders toegerekend moet worden. Dit zijn gerealiseerde bemiddelingsakkoorden, waarvan onvermeld wordt dat 1 op de 3 voortijdig eindigt. Verruiming van de definitie ‘problematische schuld‘ is sterk opgerekt. Gewijzigd van ‘schulden die in 3 jaar tijd niet volledig afgelost kunnen worden’ in ‘schulden die men niet zelf kan oplossen’. Eenvoudige afbetalingsregelingen met volledige terugbetaling, tellen pas sinds 2010 mee.

De schuldhulpverlening was gebaseerd op vrijwilligheid en gelijke behandeling van schuldeisers. Het systeem en de uitvoering staan steeds meer onder druk. Wettelijke dwangmiddelen, schuldeisers die voor eigen belang gaan en het hoge aantal mislukte trajecten, doet schuldeisers in toenemende mate kiezen voor de WSNP.

De schuldhulpverlening heeft nagenoeg een monopolie. Houdt een kartel in stand dat marktwerking voorkomt. Convenanten die derden uitsluiten, kwaliteitseisen die slechts op papier werken, extra toezicht en controle werpen drempels op voor commerciële bureaus. De NVVK heeft veel boter op het hoofd door zich op te werpen als kwaliteitsbewaker. Zij is niet in staat gebleken gedurende vele jaren om betrouwbare, uniforme, controleerbare kwaliteit, kwantiteit en rapportage te garanderen.

De effectiviteit en kwaliteit van de schuldhulpverlening staat om het jaar ter discussie. De Nationale Ombudsman ontving veel klachten en stelde daarom een onderzoek in. Hij pleit voor transparantie, een behoorlijke schuldhulpverlening en doet vele goede aanbevelingen. De reactie van de NVVK is veelbetekenend en weinig hoopgevend: de vele aanbevelingen beschrijven de werkwijze van de NVVK. Illustratief voor het bureaucratische bolwerk. Op papier perfect, in de praktijk pover.

De klachten worden door de GKB Assen voor ¾ als niet terecht beoordeeld. De conclusie is dat klagen via de email te gemakkelijk geworden is. Veruit de meeste klachten hebben betrekking op datgene wat de Ombudsman ook vaststelt.

De analyse van het jaarverslag GKB Assen geeft een goed inzicht, maar teleurstellend beeld van de toekomstige bezuinigingen. Met 12 % meer personeel zijn 38 % meer trajecten afgehandeld, maar met 1/3 minder bemiddelingsakkoorden.

Wat zal de reactie van college van B&W (eigenaren en dienstenafnemers), gemeenteraadsleden, schuldhebbers en schuldeisers zijn.

Forensisch onderzoek is de enige manier om deze grove misleiding onafhankelijk te onderzoeken ter bevestiging en acceptatie. Publiciteit in de landelijke media draagt er aan bij om ook de politiek te interesseren voor dit explosieve materiaal en de maatschappelijke verontwaardiging.

ZIE OOK:
WEBSITE VAN PETER WESTEN

Print Friendly, PDF & Email
Share