WAAR LIGT ONS AANDACHTSGEBIED ?

STEM DIT ARTIKEL OMHOOG OP NUJIJ.NL (KLIK HIER)

Alles en iedereen schreeuwt om aandacht
We leven in een wereld waarin we worden gebombardeerd met prikkels van buitenaf, die op hun beurt veelal onbewuste prikkels in de vorm van reacties van binnenuit oproepen.  De confrontatie met deze prikkels is een opgedrongen vraag om aandacht. Onze geconditioneerde gerichtheid op de prikkels van buitenaf heeft een afstompend effect ten aanzien van de in aard onbewust innerlijke prikkels, die als reacties worden gegenereerd. Vaak levert dat het gevoel op geleefd te worden in plaats van zelf te leven. We kunnen onmogelijk volledige aandacht aan alle op ons afgevuurde prikkels besteden, daar er innerlijke ruimte en tijd voor nodig zijn om tot een verwerking en integratie van die prikkels te komen. De snelheid van het moderne leven laat echter geen ruimte en tijd om tot een balans brengende verwerking te komen. Overprikkeling en disbalans liggen dan in het verschiet.

De grote achterliggende vragen bij dit fenomeen zijn, waar de aandacht op te richten en hoe met die aandacht om te gaan. Een buitensporige aandacht voor de buitenwereld houdt je bij een wezenlijke anadacht voor de eigen binnenwereld vandaan. Dit kan voor een tijd, zelfs jaren of zelfs meerdere levens een bepaalde vorm van soelaas bieden, in onze tijd van bewustwording en openbaring van het verborgene werkt deze vluchtmethode niet meer. De gevolgen van het ontlopen van de verantwoordelijkheid voor het eigen innerlijk leven, wreken zich op een steeds kortere termijn. Instant karma, zou je kunnen zeggen. Het wel nemen van die verantwoordelijkheid voor het hetgeen er in de eigen innerlijke zielekrochten gebeurd, leidt uiteindelijk tot diepere, intensere en meer vervullende levenservaringen. Alles heeft te maken met aandacht.

Aandachtstekort
Op de één of andere manier krijgen veel mensen in hun jeugd niet de aandacht (= liefde) die ze menen nodig te hebben. Dit kan zich uiten in een tekort aan aandacht, maar ook in een verkeerde vorm van aandacht. Aandacht is een uiting van liefde, tenminste als ze in een op de persoon afgestemde en betrokken vorm wordt gegeven. Ze werkt als een bevestiging van het er mogen zijn, van welkom te zijn in deze wereld met al je nog te ontwikkelen mogelijkheden, maar ook met je beperkingen.    

Wanneer men niet krijgt waar onbewust op wordt gerekend, ontstaat er een emotionele frustratie, die tot een blokkade kan worden in de verdere emotionele ontwikkeling. Daar het kinderleven over het algemeen nog op een met name onbewust niveau plaatsvindt, zullen de opgelopen jeugdfrustraties zich ook in het onderbewuste vasthechten. Dit gegeven wordt door de aanbidders van de duisternis gebruikt om door middel van trauma based mindcontrol kinderen een dusdanig verkeerde vorm van (gewelddadige) aandacht te geven, dat de kinderen uit pure overlevingsdrang hun trauma’s als behorend bij subpersoonlijkheden afsplitsen en verdringen. Op deze wijze wordt een Meervoudige Persoonlijkheid Stoornis (MPS) geschapen. 

Geheim misbruik
De CIA en vast ook andere geheime diensten, hebben dit tot een instrument ontwikkeld om daarmee in de verschillende subpersoonlijkheden onbewuste controleprogramma’s in te bouwen die naar believen kunnen worden geactiveerd. Doel hiervan is om getraumatiseerde mensen tot werktuigen te maken, die op afstand als gerobotiseerde commando’s tot een specifieke taak kunnen worden aangezet. Op een onbewust niveau kunnen zij opdrachten uitvoeren, die zich volledig buiten hun dagelijkse ik-bewustzijn voltrekken. Waardoor zij zich achteraf ook niet meer kunnen herinneren wat ze gedaan hebben en waarom. Vele onverklaarbare geweldsincidenten, waarbij meerdere geslachte offers waren te betreuren, hebben een dergelijke trauma based mindcontol-achtergrond. De voorbeelden daarvan hoef ik hier niet te noemen, die liggen nog vers in het geheugen.     

Afhankelijkheid
Een klein kind is afhankelijk van de opvoedende kwaliteiten van zijn ouders en de verdere sociale omgeving. Vanuit een onvoorwaardelijk vertrouwen bij het binnentreden van onze 3D-realiteit ten aanzien van de opvoedende sociale omgeving, is het kind overgeleverd aan de mogelijkheden en beperkingen van die sociale opvoedende omgeving. 

In de verre geschiedenis van de evolutie van de mensheid hebben zich negatieve op macht en controle gerichte krachten meester gemaakt van de menselijke ontwikkeling. Hun doel was om de mensheidsontwikkeling op een dusdanige manier te beïnvloeden dat er op een onbewust niveau zou worden meegewerkt aan hun verborgen agenda. Daartoe hebben deze krachten het bij de kinderfase horende naïeve en op onvoorwaardelijk vertrouwen gebaseerde afhankelijkheidsmechanisme en de daarmee samenhangende bewustzijnskrachten, zodanig gemanipuleerd dat die afhankelijkheid tot doel gemaakt werd en de mensheid in haar bewustzijnsevolutie daarin werd vastgezet. 

Het illusionaire 3D-spel is in de loop van de geschiedenis hier volledig op ingericht. Belangrijke wereldgebeurtenissen werden geënsceneerd, om de heersersagenda van een toenemende en ogenschijnlijk onontkoombare afhankelijkheid ten aanzien van deze duistere krachten tot stand te brengen. Hun hierachter schuilende intentie is het verzekeren en behoud van hun energetische voedselvoorziening. Energetisch vampirisme is hetgeen waar het hier om gaat. 

Tijdbommen
Wanneer mensen door allerlei manipulatieve technieken tot onbewuste emotioneel  gefrustreerde tijdbommen zijn gemaakt, dan zullen deze in de loop der tijd op individueel sociaal niveau en tezamen op een collectief sociaal niveau tot een bijzonder explosief sociale  werkzaamheid kunnen worden. Het enige dat daarvoor nodig is, is het blijven voeden van de onbewuste emotionele frustraties, die energetische reacties opleveren die als voeding dient voor de vampiers. Angst, controle, toenemende inperking van de eigen unieke vrije expressiemogelijkheden, uiterlijke afleidingen en verleidingen en verdere traumatiserende uiterlijke levensomstandigheden zijn de middelen, die zijn en worden ingezet om de energetische voeding voor de vampiers veilig te stellen. 

Life sucks
Het zijn dus met name de emoties van een lagere trillingsfrequentie, die als voedsel worden gegenereerd door de vampiers. Onze huidige tijd heeft er alle schijn van dat er hard wordt gewerkt aan de voorbereiding van ‘Het Laatste Onheilige Avondmaal’. 

In de sociale interactie tussen mensen vindt er altijd een energetische uitwisseling plaats op verschillende niveaus. Het grootste deel vindt echter onbewust plaats, daar de eerder benoemde door emotionele frustraties veroorzaakte innerlijke blokkades er op gericht zijn om sociale situaties onbewust te willen controleren en beheersen. Het ontlopen van innerlijke confrontaties met de eigen pijn is hierbij het onbewuste doel. De door blokkades stagnerende mens wordt op deze wijze in een overlevingsmodus geparkeerd, in de slaapstand. 

De emotionele reacties in het sociale verkeer verlopen daarbij volledig buiten het ik-bewustzijn om, ze zijn patroonmatig en bij nadere beschouwing voorspelbaar. De energetische reacties zijn hierbij gericht op een het patroon bevestigend ontvangen van energie van de ander(en). Vragen, zo nodig opeisen of anderszins op manipulatieve wijze afdwingen van aandacht is het uitgangspunt. Hiermee zeg ik dus, dat wij op dit niveau allemaal energetische vampiers zijn, die geen benul hebben van wat er zich werkelijk afspeelt.   

Basis voor conflict
Het willen hebben van de energie van anderen, om daarmee het eigen emotioneel verstarde  patroon te voeden en te versterken, is noodzakelijk voor het in stand houden van het onbewust opgebouwde door het ego bepaalde zelfbeeld. Krijgen we die bevestigende energie niet goedschiks, dan zijn we onbewust zodanig geprogrammeerd dat we die energie door strijd en conflict kwaadschiks willen bemachtigen. Krijgen zullen we het. Deze conflictbasis is de werkzaamheid van de energetische vampiers in ons, die in fysieke vorm werkzaam zijn in ons reptielenbrein. Dit deel van de hersenen is enkel gericht op overleven. Er gaat van het reptielenbrein geen enkele originele scheppende impuls uit. 

Het collectief geïndoctrineerde vijanddenken wordt op individueel niveau gevoed, zolang er geen bewustwording plaatsvindt van de eigen in het reptielenbrein ingebouwde voedingsprogrammatuur. Die bewustwording kan alleen plaatsvinden door het ontwikkelen van zelfkennis en het niet-oordelend waarnemen van de eigen emotionele reacties in de sociale interacties. Krishnamurti schrijft hier het volgende over. 

“Het is belangrijk, voordat wij vragen wat wij moeten doen, hoe wij moeten handelen om te ontdekken wat juist denken is, want als u niet juist kunt denken, kunt u natuurlijk ook niet juist handelen. Handelen volgens een bepaald patroon, volgens een geloof, heeft de ene mens opgezet tegen de andere. Zolang wij geen zelfkennis hebben, kan er geen sprake zijn van juist denken. Hoe kunnen wij zonder zelfkennis immers weten wat wij eigenlijk denken? Wij denken erg veel en er vinden allerlei activiteiten plaats, maar dergelijk denken en handelen resulteren in conflict en tegenstrijdigheid. Wij zien dit niet alleen in onszelf, maar ook in de wereld om ons heen. Het probleem is hoe wij juist kunnen denken, want dat levert juist handelen op en elimineert de conflicten en de verwarring die wij tegenkomen, niet alleen in onszelf, maar ook in de wereld om ons heen.

Wanneer ons denken is gebaseerd op onze conditionering, als wij denken vanuit die achtergrond, zal alles wat wij denken niet meer dan een reactie zijn en daarom tot meer conflicten leiden. En dus moeten wij, voordat wij kunnen ontdekken wat juist denken is, weten wat zelfkennis is. Zelfkennis is uiteraard niet het aanleren van een bepaalde manier van denken. Zelfkennis is niet gebaseerd op ideeën, geloof of op conclusies. Het moet een levend iets zijn, anders is het geen zelfkennis meer en wordt het slechts informatie. Er bestaat verschil tussen, die informatie die kennis is en wijsheid, die het kennen betekent van de processen van onze gedachten en gevoelens. De meesten van ons worden echter in beslag genomen door informatie, door oppervlakkige kennis, zodat wij niet in staat zijn om dieper op problemen in te gaan. Om het totale proces van zelfkennis bloot te leggen, moeten wij in onze relaties helder waarnemen. Relaties zijn de enige spiegel die wij hebben, een spiegel die niet vertekent en waarin wij heel nauwkeurig kunnen zie hoe onze gedachten zich ontvouwen. Afzondering, een toestand die veel mensen nastreven, betekent het heimelijk opbouwen van weerstand tegen relaties. Afzondering staat het inzicht in relaties natuurlijk in de weg, het begrip van onze relatie met mensen, ideeën en dingen. Zolang wij niet werkelijk begrijpen wat de relatie is tussen onszelf en bezit, tussen onszelf en de mensen, tussen onszelf en ideeën, zolang zal er noodzakelijkerwijs verwarring en conflict heersen.”

Uit: ‘Over Relaties’door Krishnamurti

Verderop in hetzelfde boekje spreekt Krishnamurti op een andere wijze over hetzelfde en komt daarbij tot de conclusie, dat wereldvrede alleen mogelijk is als wij op individueel niveau in staat zijn om vredevolle sociale relaties te onderhouden. 

De weg uit de zelf in stand gehouden gevangenis
Zolang wij ons voornamelijk op de uiterlijke 3D-realiteit richten, kunnen we alleen datgene waarnemen wat onze ingebouwde programmatuur (conditonering) ons toelaat te zien via onze fysieke zintuigen. De interpretatie van de waarnemingen via de eigen zintuiglijke ervaringen, wordt op deze wijze door die programmatuur gecontroleerd en beheerst. In dit verband kan men spreken van de bekende onderbuikemoties. Zintuiglijke prikkels vanuit de omgeving  worden door het reptielenbrein in de hersenen geïnterpreteerd, waarna er van daaruit een emotioneel beladen signaal uitgaat die op een onbewust niveau tot actie en handelen dwingt. Daar dit alles onbewust verloopt, is de moderne mens een gespleten persoonlijkheid geworden, die leeft vanuit de onderbuik en het hoofd. De verbindende factor van het middengebied, het hart, ontbreekt geheel. Innerlijke gespletenheid is de basis van alle conflicten. 

 

 

Objecten
Met name door de anonimiserende werking van de social media en het internet, zijn de zich daar afspelende ‘sociale relaties’ verworden tot een platform waar ieder op anonieme wijze zijn onverwerkte frustraties kan uitleven op anderen. De ander is daarmee verworden tot een object, een projectiescherm waar alles wat men wil op kan projecteren. Deze projecties hebben veelal totaal niets te maken met het scherm waarop het wordt geprojecteerd. Ze komen voort uit een gebrek aan zelfkennis, onbewuste onderbuikemoties en gefantaseerde hersenspinsels. 

Deze manier van omgaan met elkaar kan alleen plaatsvinden, indien de ander tot object wordt gemaakt. Dus ontdaan wordt van de eigen unieke individuele kwaliteiten, daardoor in feite ontmenselijkt en in het ergste geval gedemoniseerd wordt, op basis van het zich afzonderen door degene die projecteert. Anderen tot object maken is dodelijk voor gezonde, vredevolle en harmonieuze relaties tussen mensen. Het zorgt er voor dat het eigen onderbewustzijn een speelbal blijft in handen van de energetische vampiers in het kader van hun voedselvoorziening. 

Zelfkennis
Door bewuste niet-oordelende aandacht op het eigen innerlijk te richten en tot zelfkennis te komen, zoals Krishnamurti het beschrijft, kan er in het menselijke contact een van Liefde doordrongen wijsheid ontstaan. Deze wijsheid kan geen conflicten veroorzaken, daar de basis van het conflictueuze denken en handelen, de innerlijke gespletenheid, is weggenomen. De gefocuste aandacht op het hartsgebied opent een kanaal naar een ander weten, vanuit een andere werkelijkheid, die inzicht geeft en verbindt. Wijsheid wil slechts een uitdrukking zijn van de verbondenheid van al dat leeft. Het gaat er dus om, om het in de jeugd opgedane tekort aan aandacht vanuit de opvoedende buitenwereld op een innerlijk niveau om te vormen, door een werkelijk liefdevolle betrokken aandacht voor jezelf te hebben. Daarmee wordt zelfkennis ontwikkeld. 

Er vindt dan een verschuiving plaats van het onbewust en vooral ongecontroleerd aandacht vragen, opeisen en afdwingen, naar het bewust op liefdevolle betrokken wijze aandacht schenken. De in de jeugd (en daarvoor) ontstane emotioneel energetische innerlijke leemtes, worden dan van binnenuit opgevuld. Naarmate men meer aan wezenlijke aandacht schenkt, zal er van binnenuit ook meer Liefde ontvangen worden. Dit proces van het verschuiven van de aandacht is de grootste uitdaging van onze tijd.   

 

 

David Icke legt op zijn manier in het hieronder weergegeven interview uit hoe bovengenoemd proces werkt. Hij komt tot de conclusie, net als Krishnamurti, dat het geen zin heeft om je bezig te houden met het vinden van een oplossing voor ontstane problemen (= kennis = informatie). Deze kunnen alleen aangepakt worden door de oorzaak van de problemen weg te nemen (= wijsheid = Liefdevolle aandacht). Einstein gaf ooit aan, dat een probleem nooit opgelost kan worden met de dezelfde manier van denken, die het probleem heeft doen ontstaan. 

 

 

BRON: ARGUSOOG.ORG

Print Friendly, PDF & Email
Share