VERKRACHTING KINDEREN OP ‘ELITE’- EILAND

MARTELINGEN EN VERKRACHTINGEN VAN WEESKINDEREN OP JERSEY, HET ‘ELITE’- EILAND. MEGA COVER UP

Journaliste gebanned uit UK

Onderzoeksjournaliste, historicus en auteur Leah mc Grath Goodman is gebanned uit de UK vanwege haar onderzoek naar de martelingen en verkrachtingen van weeskinderen op het eiland Jersey, wat plaatsvindt in het weeshuis Haut de la Garenne. (een andere reden waarom ze gebanned is, is omdat ze geldschandalen in Jersey blootlegt )

Jersey  is een rijk eiland, in handen van de elite. Er wordt veel gesjoemeld met geld (wat Lea eveneens onderzoekt en waar zij een boek over heeft geschreven). Het elite-eiland staat enerzijds op zichzelf, maar heeft anderzijds banden met het Engelse koningshuis. Lea legt hier e.e.a. over uit, het zit geheimzinnig en gecompliceerd in elkaar.

Rituele martelingen en verkrachtingen van kinderen uit weeshuis

Jersey lijkt idyllisch, maar heeft gruwelijke dark side

Lea deed onderzoek naar de rituele martelingen en verkrachtingen van kinderen uit het weeshuis. Al decennia vinden deze gruwelijkheden plaats. Er zijn slachtoffers die nog in leven zijn en hun verhaal kunnen vertellen, maar dit wordt belemmerd en tegengewerkt door de regering.

Elk persoon die iets over deze gruwelijkheden naar buiten heeft kunnen/willen brengen is ontslagen, van het eiland gejaagd, of in de gevangenis belandt. Iedereen die hier een boekje over had kunnen doen, is ontslagen, of van het eiland gejaagd. De grootheid van dit schandaal is enorm. Wie kan dit stoppen? De koningin zou kunnen ingrijpen, maar doet dit natuurlijk niet. De politie op Jersey was bezig met onderzoek, maar werden belemmert, om te voorkomen dat de hele Britse regering zou vallen. Wie zal dan weten wat er met deze kinderen gebeurt?

Jersey is behoorlijk ingekapseld door het systeem van de elite, en het is zwaar om door dit systeem heen te komen. Bewoners van Jersey zijn opzettelijk geïsoleerd. Telefoonkosten zijn absurd hoog (vergelijkbaar met 5 dollar per minuut), het eiland is alleen te bereiken met vliegtuig, boeken zijn gebanned, andere materialen worden weggehouden. De media hebben restricties omdat ze onder controle van de overheid staat. Veel Britse media wíllen er ook niet bij betrokken zijn, de zaak is te heikel. Overheid verzekert zich ervan dat er geen informatie naar buiten komt en gaan ook achter bloggers aan, vanwege ‘data protection acts’.

Hoe zit het nu met het onderzoek?

Het onderzoek is abrupt afgesloten. De politie op Jersey onderzocht de gruwelijkheden, maar agenten werden geschorst of ontslagen. Een senator die voor de slachtoffers opkwam heeft tot twee keer aan toe in de gevangenis gezeten, toch blijft hij zich ervoor inzetten om deze zaak naar London te brengen. Wetshandhaving is totaal afwezig.

Eilandbewoners die zich inmiddels bewust zijn van de rook en het vuur, zijn er kapot van en voelen zich machteloos. Jersey lijkt een elitaire, ingekakte, vredige plaats, maar schijn bedriegt: de dark side is enorm en verborgen.

Van de website van Leah mcGrath Goodman     ( website)

Jersey, de ‘juweel’ van de Kanaal Eilanden

Bijna iedereen heeft van New Jersey gehoord, maar weinig mensen hebben van het ‘oude’ Jersey gehoord. Het is een klein eiland die behoort tot de Britse Kroon. Het staat bekend om zijn koeien en aardappelen. Ik werd verliefd op Jersey toen ik nog in Engeland woonde. Ik had vrienden op het eiland en begon te kijken naar de problemen daar. Een hoogtepunt in mijn onderzoek was het grote schandaal omtrent het weeshuis Haut de la Garenne, waar onbeschrijfelijk geweld, misbruik en mogelijk ook moord van kinderen plaatsvond gedurende decennia. En de regering stopte het niet. Een onderzoek dat in 2008 werd ondernomen, werd gesloten en de politiechef werd geschorst, twee keer. Degenen die verdacht waren werden niet beproefd. Maar toen de Minister van Gezondheid hier bezwaar tegen maakte, en blééf maken, ging hij de gevangenis in. Ook twee keer. Zij die door de politie het etiket ‘hoogste verdachten’ kregen, werken nu in hoge posities voor de regering, in gezondheids- en onderwijsjobs, waar zij nog altijd onbelemmerde toegang tot kinderen hebben.

Weeshuis Haut de la Garenne. Kinderen op Haut de la Garenne children’s een foto uit 1905. Het tehuis was oorspronkelijk een instelling voor kinderen met gedrags- en andere problemen.

Lea mc Grath Goodman is  niet de enige, die de gruwelijkheden in het horrorweeshuis onderzocht. Ook Eileen Fairweather zat erop.

De Award winnende journaliste Eileen Fairweather die het vreselijke misbruik blootlegde in Islington onthult dat de Islington zaak linkt aan de ontdekkingen over Jersey’s weeshuis Haut de la Garenne.     (Islington zaak)

Haar verhaal     ( bron, 2008)

‘Ik weet al 15 jaar van Jersey’s pedofielen’

Ik ontmoette de angstige politieman in een afgelegen plattelandsrestaurant, kilometers van zijn huis en van het politiebureau. Detective Constable Peter Cook was radeloos geworden en had besloten om de klok te luiden aan een journalist.  De detective had een kwaadaardig pedofiel netwerk  ontdekt, met slachtoffers zowel uit Engeland als van de Channel Eilanden (Jersey is ook een Channeleiland). Hij wilde mij deze informatie geven, zodat ik dit naar de politie kon brengen: naar de zedendelict-specialisten.

Eileen FairweatherTragische waarheid: Eileen Fairweather’s taaie onderzoeken naar misbruik onthulden links naar Jersey

Onvoorstelbaar genoeg, vertelde hij dat zijn superieuren hem belemmerd hadden om hen te waarschuwen. Dus vreesde hij voor een CoverUp, veel deelnemers aan het pedofiele netwerk waren rijk en invloedrijk. Ik vond hem niet paranoïd: ik ben gespecialiseerd in het ontmaskeren van kindermisbruik schandalen en ik wist uit verscheidene bronnen, wie er in dit netwerk zaten of linkten naar dit netwerk. Hierbij zitten een aristocraat, geestelijken en een social services chief.Herhaaldelijk werden pogingen van leerlingdetectives om inlichtingen in te inwinnen, afgesloten, dus werd aan mij gevraagd om deze vertrouwelijke informatie van de ene politie officier naar de andere te laten brengen. Het leek surreal.

jerseyHorror house, forensische experts vinden kinderbotten

Sexueel en fysiek gemarteld door goed georganiseerd pedofiel netwerk

Ik ontmoette naar behoren contacten van de National Criminal-Intelligence Squad.  Dit was 12 jaar geleden, en er is tot nu toe nog weinig gebeurd. Afgelopen weekend, (2008) werden de resten van een kind gevonden op Jersey, dat zeer waarschijnlijk het slachtoffer was van misbruik door dit pedofiele netwerk. Meer dan 200 kinderen die op Haut de la Garenne gewoond hebben zijn op onbeschrijfelijke wijze sexueel en lichamelijk gemarteld, vanaf de jaren 60 . Toen ik dit nieuws allemaal hoorde, vulden mijn ogen zich met tranen. Mijn hart brak, niet in de minste plaats door mijn eigen machteloosheid. Ik weet al meer dan 15 jaar over de gruwelijke pedofiele praktijken op de Channel Eilanden, die misbruik maken van kinderen die in het Britse zorgsysteem zitten.

Ik was opgelucht dat de waarheid eindelijk tevoorschijn kwam. Maar ik was er kapot van. Kinderen waren vermoord. Ik had zo graag fout gezeten.

Ik stond buiten het verboden Victoriaanse gebouw van Haut de la Garenne deze week en keek naar de grimmige gezichten van de politieagenten in hun blauwe forensische pakken, die in de geheime kelders de botten van de kinderen verzamelden. Buiten, staat een groot kruis als herdenking aan de 35 voormalige bewoners die stierven terwijl ze in de oorlog vochten voor hun land. “hun namen leven voor altijd voort’ staat er bij het kruis. Ik vroeg me af, wat de namen van de kinderen waren, wiens lichamen nu opgegraven worden, en waarom niemand hen eerder gemist had en naar ze gezocht had. De inwoners van Jersey en politiek moeten toch deze vragen stellen.

Mensen met geld, positie en invloed

Zorgwekkende beschuldigingen met betrekking tot het vermoorden van kinderen die in het zorgsysteem zitten, hebben andere schandalen gekarakteriseerd, die ik onderzocht in Engeland, maar vandaag kan ik voor de eerste keer de links tussen Islington, noord London en de huiveringwekkende ontdekkingen in Jersey onthullen.

Ik heb nog nooit eerder geschreven dat de 14-jarige Jason Swift in 1985 vermoord is door een pedofiele bende, gewoond heeft in Islington council, Conewood Street home. Twee bronnen zeggen dit , toen ik in Islington 12 zorgtehuizen onderzocht voor The Mail on Sunday’  zusterkant the London Evening Standard, in de jaren negentig.  Honderden dossiers van kinderen zijn op mysterieuze wijze verdwenen in Islington en zonder documentatie, was er geen voldoende bewijs te verzamelen.

Toch bewezen we dat ieder zorgtehuis pedofielen als personeel had, alsmede kinderpornofiguren en pooiers. Bezorgde politie bevestigde in het geheim dat verscheidene werkers in Islington netwerkers waren: belangrijke verschaffers in de voorraad van kinderen voor misbruik en pornografie. Sommige  van hen waren van de Channel Eilanden en sommigen namen regelmatig Islington kinderen mee. In het licht van de griezelige ontdekkingen over Haut de la Garenne, is de link nu duidelijk, maar destijds waren we zo overweldigd door de beschuldigingen van misbruik dichterbij huis, dat deze connectie nooit in ons opkwam.

Topje van de ijsberg

Wat we meldden wakkerden de officiële ontkenningen aan, wat een kenmerk is in grote pedofiele zaken. Margaret Hodge, toen gemeenteraadleider noemde ons riooljournalisten die kinderen opzettelijk tot liegen hadden omgekocht. Maar met onze onderzoeksresultaten werden we uiteindelijk in het gelijk gesteld door twee Britse Press Awards. Toch wist ik dat we alleen nog maar het topje van de ijsberg onthuld hadden van Islington’s drek. (lees meer over Margaret’s rol in Islingtonzaak)

Nu staat de Jersey politie onder plaatsvervangend chef Lenny Harper, en heeft in het geheim het pedofiele netwerk dat gelinkt is aan de zorgtehuizen van de eilanden maanden onderzocht. Ik ben geraaakt door de gemeenschappelijke elementen die de Britse misbruik schandalen hebben: er zijn onschuldig lijkende boottripjes, tijdens welke  kinderen geïsoleerd zijn en misbruikt kunnen worden, buiten zicht van iedereen, en dan uitgeleverd worden aan andere misbruikers. Families worden besmeurd doordat ze uitgemaakt worden voor ‘klokkenluiders’, dan is er nog de onderdrukking van rapporten.

Sociaal werker Simon Bellwood van Jersey, werd vorig jaar ontslagen nadat hij zich had uitgesproken over deze gruwelijke  misstanden en de populaire minister van gezondheid Stuart Syvret werd beschoten in november omdat hij het onderdrukte Sharp Report publiceerde. ( zie Sharp Report en    blog van S. Bellwood)

‘De besmeuringen die ze op me leggen, glijden van me af als water van een eend’, vertelde de moedige man me in een St. Helier café. Maar zijn hand trilde. Nooit hadden ik en Syvret kunnen bedenken dat hoogwaardigheidsbekleders, politici en politie zo samenwerkten in het bedekken van kindermisbruik-gevallen, maar we hadden al helemaal niet kunnen bevroeden dat deze bedekkers allemaal pedofielen zijn.

Syvret wil dat ze vervolgd worden ook vanwege het belemmeren van de rechtsgang. Maar veroordelingen zijn zeldzaam.

BRON: XANDRAH.WORDPRESS.COM

Print Friendly, PDF & Email
Share