OPEN BRIEF AAN BAUKE VAATSTRA

Beste Bauke,

Ik heb een aantal keren (telefonisch en persoonlijk in Friesland) contact met je gehad over het moordonderzoek op je dochter Marianne. In onze eerste ontmoeting (in 2010) vertelde jij me dat je geen enkel vertrouwen meer had in justitie maar dat je nu eenmaal geen andere keuze had. En vroeg jij me op de man af hoe en door wie ik eigenlijk betaald werd voor mijn ‘werk’. Daar antwoordde ik op dat ik nergens voor werd betaald en dat ik dat ook helemaal niet belangrijk vond. Naast mij zijn er nog zeer velen die zich in duizenden uren belangeloos hebben ingezet voor jouw goede zaak en de moord op je dochter. Zo ben ik (net als al die anderen) ook herhaalde keren naar Friesland gereden om o.a. je ex-vrouw Maaike, medestanders en getuigen te spreken die jij ons immers zelf had aangereikt. Om over alle, door justitie afgeluisterde telefoongesprekken en de tegenwerkingen nog maar te zwijgen. En ik ken ook mensen die jouw ex-vrouw al die jaren hebben ondersteund in haar strijd tegen het onrecht dat jullie familie is aangedaan. O.a. een benefietconcert hebben georganiseerd (wat is er overigens met de opbrengst gebeurd?), elk jaar mee gingen naar Den Haag op de dag Tegen Zinloos Geweld of slechts een luisterend oor voor haar boden in de uren dat zij het extra zwaar had. Ook ik heb je ex-vrouw, Maaike Terpstra, mogen leren kennen als een zeer intelligente, integere en oprechte vrouw die haar woorden telkens moest wegen tussen gerechtigheid en de ‘dagelijkse werkelijkheid’ binnen haar gezin.

Begrijp me goed, ik ben niet iemand die graag ‘verhaal’ haalt of conflicten opzoekt maar ik denk dat je deze week veel te ver bent gegaan. Met wat fantasie kan ik nog begrijpen dat je ooit o.a. in conflict kwam met de gebroeders Anker & Anker, met Guido Klabbers van Vluchtelingenwerk, met de Vaatstrastichting, met Hilbrand Nawijn en zijn assistent Bart Bakker, met Peter R. de Vries, met mij en Micha Kat, met Wim Dankbaar en met Justitie maar dat jij al die ´werkers´ van het eerste uur in no time zo aan de kant denkt te kunnen zetten zegt mij meer over jou dan bijvoorbeeld over Micha Kat en Wim Dankbaar en al die anderen die zich allemaal belangeloos hebben ingezet voor jouw zaak.

Nee, deze week opende jij zelfs (een verdekte, maar niet mis te verstane) aanval op je ex-vrouw. Ik doel hier op de volgende citaten uit de papieren versie van De Telegraaf en bij Knevel & Van de Brink: “Voor mijn scheiding werd ik beperkt in mijn zoeken” en “Ik weet dat er mensen zijn die ook een boek willen schrijven maar daar staan alleen maar leugens in”. Vermoedelijk heb je zelf ook onderkend dat je te ver was gegaan want in bijgaande uitzending van “Uitzending Gemist” heb je een nieuwe uitspraak van je op laten nemen: “zij kennen de waarheid niet”.

Nu weet jij drommels goed dat wij als enigen overwegen om (delen van) het dagboek van Maaike Terpstra uit te brengen en dat wij alle aanwijzingen en feiten die daar in voorkomen bevestigd hebben gekregen. Dat dagboek was trouwens mede tot stand gekomen door jou, weet je nog? Regelmatig zei jij tegen Maaike: “dit moet je opschrijven” of “dat moet je ook opschrijven”. En was jij het niet zèlf die ons de adressen gaf van cruciale getuigen? Stond jij nog maar 3 jaar geleden niet in de Kollummer Courant met Maaike: “Dat hele onderzoek van Justitie is één grote leugen”? Je hebt bovendien erg veel moeite gedaan om dat dagboek weer terug te krijgen toen die broodschrijver, Simon Vuyk, zich blijkbaar bij je meldde. Hij stelde je voor de keuze: “door met mij of door met hen”. Dit boek van Vuyk kan waarschijnlijk het best worden vergeleken met het boekje dat Bas Haan (NOS) ooit schreef over de Deventer moordzaak. Ook toen werd alleen de versie van Justitie onderschreven. En ook toen werd het gepromoot op alle (TV)zenders. Nog nooit zoveel leugens bij elkaar gezien..; het is dan ook nooit verkocht, wist jij dat?

Jij weet het niet en wij weten het evenmin maar ik geloof er geen donder van dat jij er nu ineens van overtuigd bent dat de moord op je dochter daadwerkelijk is opgelost. Voorlopig loopt er in ieder geval nog een Irakese (hoofd)verdachte op vrije voeten en lijkt Jasper Steringa er ingeluisd te zijn door zijn eigen advocaat en door justitie. Hebben Spencer S. of zijn ouders (of justitie!) jou en Maaike overigens in 1999 ooit verteld dat hij Marianne niet thuis kon (laten) brengen vanwege een lekke band (zie requisitoir van het OM)? Zijn al die leugens nu ineens vergeven en vergeten?

En kun jij daar mee leven? Nou, IK niet…

André Vergeer.

Print Friendly, PDF & Email
Share