MICHA KAT VRAAGT OM GESPREK BEATRIX

DAGBLAD DE PERS PLEIT VOOR SCHORSEN DEMMINK HANGENDE HET ONDERZOEK, JUSTITIE ZEGT NEE: ‘MET JORIS ALLES KITS’

BREAKING: HONOREERT HET STAATSHOOFD DE UITNODIGING VAN MICHA KAT ZICH TE LATEN BIJPRATEN OVER ONZE RECHTSTAAT? * HP/DE TIJD DURFT NIET TE BELLEN * UPDATE VAN HET DEMMINK-FEITENOVERZICHT MET LINKS EN MEER HORROR-INFORMATIE: INTIMIDATIES, DOODSBEDREIGINGEN EN ZELFS MOORD DOOR DE PEDO-MAFIA EN JUSTITIE; WAT DOET BEATRIX?

EXTRA EN EXCLUSIEF: HIERONDER EEN VERSLAG VAN DE ZITTING VAN 6 SEPTEMBER IN DE STRAFZAAK TEGEN ERWIN LENSINK

From: micha kat
Subject: gesprek met Beatrix tav H. Brons
To: [email protected]
Date: Tuesday, September 6, 2011, 10:28 AM

Bovenstaand filmpje is een verslag van mijn pogingen Beatrix te spreken te krijgen via Huis ten Bosch. SLECHTS DE WIL DE GEMEENSCHAP TE DIENEN, KAN INVULLING GEVEN AAN HET HEDENDAAGSE KONINGSCHAP

Thans probeer ik het, mede op aanraden van Huis ten Bosch, via de RVD. Ik wil Beatrix een exemplaar aanbieden van het boek De Demmink Doofpot over de pedofiele loopbaan van de SG van het ministerie van Veiligheid en Justitie vanuit de overtuiging dat de kwestie-Demmink inmiddels dermate verwoestende vormen heeft aangenomen, dat interventie van het staatshoofd thans noodzakelijk is in het belang van het land. Ik wil het staatshoofd verslag uitbrengen van de deplorabele staat van onze rechtstaat waarin de ene corrupte rechter over de andere heen buitelt en de grootste criminelen niet voor het hekje lijken te staan, maar achter te tafel zitten direct onder het portret van het staatshoofd zelve!

Ik ben zelf bij uitstek het slachtoffer van een corrupte rechter: nadat ik als journalist onthulde dat Hans Westenberg zich als vice-president van de Haagse rechtbank corrupt en partijdig heeft opgesteld -een onthulling die later door rechters werd bevestigd- is mijn loopbaan verwoest door de rancuneuze rechterlijke macht en heb ik het land zelfs moeten verlaten. Tevens ben ik een van de voornaamste onderzoekers in het Dossier-Demmink. Ik kan me niet anders voorstellen dan dat deze kwesties het staatshoofd -zelf ook juriste en min of meer ‘actief’ bij de rechtspraak betrokken als voorzitter van de Raad van State- in hoge mate zullen interesseren. Ik zie dan ook zeer uit naar het gesprek.

Met vriendelijke groet,

Micha Kat
journalist

Nu maar afwachten. In the meantime meldt HP/de Tijd dat ik Beatrix oproep ‘af te treden en het land te ontvluchten’ omdat ‘steeds meer Nederlanders beginnen in te zien dat Beatrix niet voldoet aan de morele eisen die aan een staatshoofd gesteld dienen te worden’. We zijn het blad zeer erkentelijk voor deze aandacht, temeer ook daar we ervan uitgaan dat Beatrix van alles over deze oproep zal willen weten en met neme ook uitleg zal wensen over ons oordeel over haar moraliteit. Als er thans iets in het belang van het staatshoofd is en van de monarchie, is dat wel het nader aan de tand voelen van Micha Kat en het onderzoeken van zijn drijfveren! Waar we wat HP/de Tijd betreft alleen wel erg teleurgesteld in zijn is dat niemand Micha Kat iets durft te vragen of hem durft te bellen terwijl ze het ene artikel na het andere over hem publiceren die steevast tot de best gelezen stukken op de site behoren! Het blad Revu publiceerde wel een interview met Kat, al moest dat dan weer door diens advocaat worden afgedwongen, een feit waar HP/de Tijd dan wel weer uitgebreid aandacht aan besteedde. Volgt u het nog?

Verslag van de Rechtszitting tegen Erwin Lensink, alias de waxinewerper, 6 September 2011

PERSOONLIJK DRAMA ONDER PORTRET VAN BEATRIX

Het was wederom een lange zit vandaag, 6 September 2011. Om 10.00 uur begon het proces tegen Erwin Lensink in het Paleis van justitie aan de Prins Clauslaan 60 te Den Haag. Tegen half vijf ’s middags zat de sessie er op.

Weer een heleboel geharrewar over definities, over wel of geen waanbeeld, wel of geen grote kans op herhaling of erger, escalatie.

Psychiater Jozef Jacobus Franciscus de Man uit Den Haag die op de vorige zitting, na aflegging van de eed “zo waarlijk helpe mij God almachtig” samen met psycholoog Schilder nog verantwoordelijk was voor het meest belastende rapport over Lensink, deze twee heren hadden voor vandaag het hazenpad gekozen en waren niet aanwezig.

Deze twee heren waren samen tot de conclusie gekomen dat Lensink aan waanstoornis lijdt en VOLLEDIG ONTOEREKENINGSVATBAAR geacht diende te worden.

Deze conclusies werden destijds door deze twee heren getrokken op basis van een contact met Lensink van circa een half uur (De Man), waarbij het gesprek eigenlijk alleen ging over anti-psychiatrie, en een contact van 2-5 minuten met Schilder.

Deze beide heren die met hun op basis van een goed half uur gesprek met Lensink hun explosieve rapporten bij de vorige zitting hadden gedropt lieten, gaven er vandaag de voorkeur aan hun portie aan Fikkie te geven en verstek te laten gaan.

Er kwam vandaag nog verdere explosieve informatie over deze twee mensen vrij: Advocaat van Essen gaf aan dat De Man had aangegeven behoefte te hebben aan een tweede man. Hij heeft toen met Schilder overleg gevoerd. En pas NA gesprekken tussen die twee is Schilder toegevoegd aan door de rechtbank. Van Essen gaf overtuigend aan dat deze werkwijze NIET KAN! “Ik zeg niet dat hij partijdig is, maar de schijn wordt wel gewekt!”

Vandaag deden de Man en Schilder dus niet meer mee. Daarvoor in de plaats kwamen de door de rechtbank opgeroepen psychiater van Zeggelen en de door de verdediging opgeroepen psycholoog Ameling.

Van Zeggelen heeft totaal een uurtje met Lensink gesproken; Ameling zo’n 2 uur. Beiden zeggen, in tegenstelling tot Jozef Jacobus Franciscus DE MAN EN SCHILDER geen verregaande conclusies te kunnen trekken op basis van dit magere “footage”.

Het verschil tussen van Zeggelen en Ameling zit hem in grote lijnen erin dat van Zeggelen de conclusies van het duo de Man / Schilder niet kon weerspreken op basis van zijn “gesprek”. Dit gaf de indruk dat van Zeggelen zonder zijn handen zwaar te branden het door het duo De Man / Schilder opgebouwde kaartenhuis overeind kon laten staan. Ameling’s insteek was juist dat hij de conclusies van het illustere duo niet kon bevestigen; deze insteek vormde aldus wel een bedreiging voor het bouwwerk van het duo Schilder / de Man.

Enkele quotes van psychiater van Zeggelen:

“Van mij enkel opmerkingen; geen conclusies, geen rapport”

Op de vraag van de rechter of er herhalingsgevaar bestaat:

“Ik val in herhaling (…); ik kan er weinig over zeggen, maar op de laatste pagina van mijn rapport (hier spreekt hij zichzelf dus tegen door zijn geschrift dus toch een rapport te noemen terwijl hij in het begin zei geen rapport te hebben kunnen schrijven, red.) is het zorgelijk dat hij zich onttrokken heeft aan psychiatrische behandeling. Dat zou juist herstel moeten geven.”

Van Zeggelen vervolgt:”Hij wilde niet alleen een podium, maar ook erkenning en schadeloosstelling. Dit is anders dan enkel een podium. Een ander doel. Hij voelt zich zo achtergesteld.”

Rechter: “Wat betekent dit?”

Van Zeggelen: “Mogelijk een hoger belang, mogelijk escalatie, mogelijk een risicofactor”

“Het is niet mogelijk precies aan te geven in percentages.”

“Een zorgelijke ontwikkeling bij de heer Lensink”

“Niet optimistisch gestemd betreffende korte en middenlange termijn”

“Behandeling met medicijnen gaat langzaam”

“Bij waanstoornis is de belangrijkste pijler in de behandeling de medicamenteuze pijler. Langdurig!”

“Als hij niet wil, dan moet eerst aan een relatie met hem gewerkt worden en dient er aan educatie gewerkt te worden, en dan kan daarna met de medicamenteuze behandeling aangevangen worden”

Rechter: “Als een persoon rustig is en er normaal uitziet, kan hij toch gedreven worden door een stoornis?”

Van Zeggelen: “Ja”

De psychiater gaf aan dat vragen betreffende de vermeende psychiatrische stoornis en de niet toerekeningsvatbaarheid niet goed onderzocht kunnen worden. Zodoende is er moeilijk iets over te zeggen. Na een vraag van van Essen gaf hij aan dat daar meer gesprek voor nodig zou zijn.

Toen kwam ook Lensink aan het woord. De rechter onderbrak hem een paar keer hinderlijk. Een rake vraag was: “Waarom bent u niet in staat om op basis van een paar minuten gesprek conclusies te trekken en Schilder wel?”

Lensink gaf teneergeslagen aan het toch niet te kunnen winnen.

Toen kwam de door de verdediging ingebrachte Ernst Hendrik Ameling ten tonele. Hem werd het vuur na aan de schenen gelegd en hij diende zijn betrouwbaarheid met alle ins en outs te bewijzen. “Vreemd” gaf van Essen later aan. Iedereen kent die man. Zelfs mijn stagiair wist na drie dagen wie Ameling is, heeft 18 jaar in PBC (Pieter Baan Centrum) gewerkt. Of Ameling wel in een bepaald register stond ingeschreven. Schuchter meldde hij, dat in zijn woonplaats zo’n register nog aangelegd moest worden en het antwoord op de vraag derhalve “nee” moest zijn. Later kwam van Essen hier scherp op terug en openbaarde dat van alle andere advocaten er niet 1 in zo’n register vermeld stond. Waarvan acte. Ragfijner dan op deze wijze kon niet aangegeven worden dat de rechtbank opzetjes bezigt.

Ook maakte de rechtbank zich bij Ameling (wederom dit in tegenstelling tot alle eerder opgeroepen getuigen-deskundigen) zorgen om zijn onbevooroordeeldheid. Hij was namelijk met een conflict in 2008 vertrokken bij het PBC. Ameling gaf aan dat dat puur zakelijk was en niks persoonlijks betrof en hij derhalve “volkomen” onbevooroordeeld was.

Hij heeft in augustus gesproken met Lensink in bijzijn van zijn advocaat. Lensink wilde wel praten, maar geen onderzoek.

“MIJN ONDERZOEK IS NET ZO ONVOLLEDIG ALS DE ANDERE”

Ameling gaf aan dat een waanstoornis diagnosticeren twijfelachtig is. De rapporten beïnvloeden elkaar. Alle rapporten zijn flink LACUNAIR. Je hebt voor het constateren van een waanstoornis goed onderzoek nodig: “Schilder doet dat op basis van 5 minuten. Ik zou dan gaan voor een uitgestelde diagnose. Je kunt na 5 minuten wel een eerste indruk krijgen, die is heel belangrijk en kan als werkhypothese dienen, maar daarna heb je goed onderzoek nodig om te verifiëren en falsifiëren! Ik kan me voorstellen dat de Man / Schilder zoiets denken, maar toetsen? Van Beek 2008 / 2009 had het over hypomanie. Zelf denk ik aan MCDD, maar een waanstoornis?? Die kan je niet uit het dossier en uit vorige rapporten halen!”

Dan gaan de vrouwelijke rechter en haar mannelijke assistent hard inbeuken op Ameling; in het kort komt hun gebeuk er op neer waar Ameling het lef vandaan haalt om te beweren dat de Man en Schilder elkaar beïnvloed zouden hebben, oftewel hoe hij het durft hun onafhankelijkheid in twijfel te trekken. Hier laat de rechtbank zich dus voor de tweede maal van haar beste opzetjes kant zien, want zij heeft Schilder dus pas aangesteld nadat Schilder de zaak al besproken had met de Man! Duidelijker en schadelijker dan dit kun beïnvloeding niet krijgen!!! Maar goed, de arme Ameling wist in dit stadium van de rechtszaak hier nog niet van, maar de rechtbank dus wel!

Ameling doet dan een stapje terug en stelt dat hij betreffende de beïnvloeding van de twee heerschappen het niet duidelijk kan aangeven.

Assistent rechter brutaal:”Waar komt de suggestie vandaan dat ze onmogelijk onafhankelijk van elkaar hebben gewerkt???”

Ameling:”Als je iemand niet kunt onderzoeken en het vorige rapport heeft diagnose waanidee, en jij ook, dan lijkt het op beïnvloeding”

Dan doet Ameling weer een stapje terug:”Mensen beïnvloeden elkaar. Ik twijfel niet aan hun integriteit”

Van Essen komt tussen beiden: “Ameling spreekt in zijn rapport over de indruk van beïnvloeding. De indruk!”

De assistent rechter brult verder:”HOE KUNT U IEMAND INTEGER VINDEN DIE NIET 100% ZEKER IS EN DAT ER NIET BIJ VERTELT???”

Ameling kruipt nog een stukje verder terug in zijn schulp, maar houdt de rug toch recht:”U overschat de zekerheid van een diagnose . Er is geen zekerheid in ons vak. Als je 80% zeker bent, stel je het vast.”

Ameling geeft wederom aan voor een uitgestelde diagnose te gaan; iets wat het consortium De Man / Schilder niet doet en hij is het dus niet met hen eens. Ameling geeft wederom aan te denken in de richting van een MCDD. Lensink maakt een indruk die hij met zijn WAO en WIA patiënten-ervaring veel tegenkomt: preoccupaties, meningen uitdragen. Fantasie en werkelijkheid lopen vaak door elkaar heen. Affectieve lading. Hypomanie komt voort uit een affectieve lading. Bipolaire stoornis al in 2009 door van Beek gediagnosticeerd. HET GAAT OP VELE FRONTEN MIS (met Lensink, red.). De inmiddels zwaar bebaarde Lensink laat het allemaal over zich heen komen. “Maar het is geen psychose; daar is in ieder geval geen bewijs voor”, vervolgt Ameling.

“Als je geen waanstoornis vaststelt, is er ook geen sprake van ontoerekeningsvatbaarheid.” Ameling onderbouwt de toerekeningsvatbaarheid met zaken als dat Lensink 3 waxinelichthouders bij zich had die dag, voor als poging 1 en eventueel poging 2 niet zouden slagen. Ook het feit dat hij op een goede plek in de spotlights ging staan, en dat hij nog getwijfeld had bevestigden volgens Ameling de toerekeningsvatbaarheid. Lensink had volgens Ameling zijn actie dus goed gepland. Hij sprak over “De mate van overwegen” en dat uit het handelen van Lensink te veel controle sprak om van ontoerekeningsvatbaar te spreken. Hij is te wilsbekwaam.

“Het is niet vanuit een bevels-hallucinatie gekomen en die is nodig om van ontoerekeningsvatbaarheid te spreken.”

Dan komt de assistent rechter weer op de proppen om een robbertje te gaan bekvechten over het begrip “ontoerekeningsvatbaarheid” en “volledige ontoerekeningsvatbaarheid”.

De assistent stelt, terwijl Lensink vertwijfeld met zijn hoofd schudt: “Dat is uitsluitend van toepassing op “Volledige ontoerekeningsvatbaarheid””

Ameling doceert dat ja, je hebt “toerekeningsvatbaar, “ontoerekeningsvatbaar” en 3 schalen daar tussenin.

Volledig ontoerekeningsvatbaar is een pleonasme, het is hetzelfde als ontoerekeningsvatbaar.

De rechter stelt Ameling nu een cruciale vraag: “Wat is uw visie op de kans op herhaling?”

Ameling:”Geen zinnig woord over te zeggen. Het gooien van een waxinelichthouder op een gouden koets? Het kan erger. Hebben we in Oslo gezien. Wordt het erger dan het gooien dat een kras veroorzaakt? Dan moet je naar het verleden kijken. Dan zijn er nu geen argumenten die enige mate van zekerheid, waarschijnlijkheid bieden dat er escalatie komt of herhaling.”

Rechter:”Maar wat dan dat hij niet zal rusten tot dat hij bereikt wat hij wil?”

Ameling relativeert:”Meneer zegt veel”

Lensink kan hier wel om lachen.

Ameling vervolgt:”Je moet niet alles letterlijk nemen. Missionaire zendingsdrift; hij wil podium. Dat zouden de enige argumenten zijn; dat zou ik niet voor mijn rekening durven nemen.”

“Ik kan daar dus geen uitspraak over doen; ik moet een grote mate van terughoudendheid betrachten zonder mijn collega’s te willen degraderen. Dit is mijn mening.”

Rechter:”Dus hij vertelt veel onzin?”

Ameling hakkelt een beetje:”Het is wol, ja, wol” (Ameling doelt waarschijnlijk op het spreekwoord “veel geschreeuw, weinig wol” en bedoelt daarom waarschijnlijk dat het juist weinig wol is, red.)

Rechter:”Het zijn duidelijke uitspraken”

Ameling:”Ja, maar je moet letten op zijn psychische toestand. Artikel 37, verminderde toerekeningsvatbaarheid, is geen grond voor plaatsing in een psychiatrische kliniek!”

Ameling wijst op zijn ervaring en stelt dat Lensink zijn leven op de rails moet gaan krijgen met een maatschappelijk werk(st)er aan zijn zijde. De psychiatrie is niet aan de orde en het strafrecht is al opgebruikt met de 12 maanden die hij al zit. Het ene is onmogelijk en het andere te zwaar. TBS is disproportioneel. En als er dan ook nog eens niet meegewerkt wordt gaat het uitlopen op longstay. Dit is slecht voor iedereen. Het ziektebesef is er niet, dus laat hij zich niet behandelen en dan na twee jaar komt er advies dat de kans op recidive niet weg is.

Ameling vervolgt dat hij een zaak als die van Lensink niet eerder heeft meegemaakt, wel de ellende van vastgelopen behandeling die zich tegen een patiënt is gaan keren.

Assistent rechter: “Maar ernstige bedreiging en poging tot het toebrengen van ernstig lichamelijk letsel, heeft u toch wel ervaring mee gehad??”

Ameling vergeet deze move van wederom deze assistent te pareren, nl. dat Lensink a) nooit een poging heeft gedaan zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, en b) die bedreigingen de ernst daarvan ook niet eensluidend is.

Lensink stelt dat de rapporten van de Man, Schilder, het PBC en van Zeggelen totaal 400 leugens bevatten.

Dan wordt er geschorst.

Na de schorsing mogen de camera’s, totaal 5 tv camera’s, gaan draaien om de aanklacht van de officier van justitie te filmen. Fotograferen vanaf de publieke tribune is voor het publiek niet toegestaan. Enkel een fotograaf die voor geheimhouding heeft getekend en veel voor Volkskrant magazine fotografeert mag alles en iedereen fotograferen, continue.

Mevrouw Vogelenzang (de officier) stelt direct dat er geen gewijzigde conclusies zijn!

“Van Zeggelen onthoudt zich, maar de conclusies van de Man en Schilder zijn wel helder en consequent”

“Ik verwerp de vier veronderstellingen van Ameling:” en zij somt op:

1) Betrokkene had inderdaad 3 waxinelichthouders bij zich, maar lag na de eerste al direct op de grond. (Lensink ontkent dit later en zegt dat hij de tijd zou hebben gehad een tweede te werpen als hij dat gewild had)
2) Hij stond op een camerapunt waar helemaal geen camera’s stonden (Lensink verwierp dit later ook dat de camera’s plotseling weg moesten daar er iets in de Hofvijver gebeurde)
3) Geen mogelijkheid tot letsel verwierp Vogelenzang ook.
4) Hij zou geaarzeld hebben; maar daar zijn geen getuigen voor behalve Lensink zelf. Lensink: “Ik heb geaarzeld om het OM (waarmee hij blijkbaar een conflict had op dat moment ook betreffende de aantijgingen omtrent het overlijden van zijn moeder, red.) nog een kans te geven”

“Daarom,” stelt de Officier van Justitie “geen rechtsvervolging, maar psychiatrische kliniek”

De lichten van de camera’s doven en de filmploegen verlaten weer de zaal.

Dan komt Van Essen aan het woord en die schetst de aanloop naar de derde dinsdag van September 2010: “Maandag verlaat hij zijn werk waar hij al 10 jaar naar volle tevredenheid presteert en zondag had hij nog gevoetbald om naar Den Haag te togen”

“Het is opmerkelijk dat eerst in de aanklacht wordt gesproken over aanranding koningshuis en daarna poging tot zwaar lichamelijk letsel.”

Dan stelt van Essen:”Uit een natte tampon” (doelend op het verfbommetje van Sjaak tijdens huwelijk Alex/Max) “spreekt belediging; uit een waxinehouder niet”

Dan gaat van Essen helder en overtuigend in op de twee punten van vermeende bedreiging:
1) Bij het incident met de dood van zijn moeder wordt Erwin aangesproken op de dood van zijn moeder. Broer Marcel heeft toegegeven op Erwin 1 keer ingetimmerd te hebben. Deze Marcel krijgt geen straf voor dit geweld. Van Essen stelt:”En dan zou Erwin wel zwaar gestraft moeten worden voor enkel een tirade?” (om vier uur ’s nachts in kennelijke staat)
2) De aangifte van de mevrouw van het OM. Zij was de enige getuige, deed pas aangifte maanden na het vermeende vergrijp en na de waxinedaad.

Van Essen pakt door: “Schilpenoord (PBC) heeft TBS niet geadviseerd maar in overweging gegeven. Ik kom aan bij de deugdelijkheid van de rapportage. Die begint bij de deskundigheid van de deskundigen. Van de deskundigen van de verdediging wordt het hele doopceel gelicht; die van de rechtbank niet. Niemand staat in het register! Heb ik zelf gecheckt!”

Punten:
1) Betreffende de onafhankelijkheid:
De Man en Schilder hebben civiele stukken bestudeerd uit 2009 etcetera en die staan NIET in de lijst van toegestane stukken. De Man en Schilder geven toe BOPZ en andere stukken mee te hebben laten spelen. Ze hebben dus veel overgenomen en ook van elkaar! Dus NIET onafhankelijk!

2) Partijdigheid
De Man gaf aan behoefte te hebben aan een 2e rapporteur maar Schilder was nog niet benoemd! Na gesprekken tussen die twee wordt Schilder pas benoemd. DAT KAN NIET!
Ik zeg niet dat hij partijdig is, maar ze wekken wel de schijn.

3) Tijdslijn:
Pas 3 dagen voor de zitting is het rapport af. Dat is veel te kort om de verdediging goed in staat te stellen er degelijk op te kunnen reageren.

4) Tijdsduur
De duur van de gevoerde gesprekken tussen psychiaters en Lensink is minimaal geweest.

5) De opmerkingen van met name De Man zijn veelal onbegrijpelijk. Ook van Zeggelen
begrijpt de Man vaak niet. Enkele voorbeelden:
“De Man stelde dat Lensink genoot van de aandacht maar razend was van de conclusies” Hoe kon de Man dit stellen als de Man Lensink tijdens of na het trekken van zijn conclusies niet gezien heeft?
De Man spreekt zichzelf ook tegen als hij het heeft over fundamenteel gestoorde elementen en daarna over dezelfde elementen als goed ontwikkeld oordeelt.

6) Betreffende het herhalingsgevaar stelde van Essen dat haar cliënt nooit fysiek is geworden, ook niet in het PBC waar hij toch onder zware omstandigheden heeft gezeten en flink onder druk stond.

Van Essen vervolgt:”Wat moet er gebeuren? Het schrikbeeld is TBS, een waanstoornis. TBS is gemiddeld 10 jaar. Voor wie is TBS? Voor persoonlijkheidsstoornissen. Er is bij hem geen persoonlijkheidsstoornis! Hooguit waanbeeld, en dat is geen TBS. Als ik kijk naar andere zaken dan zie ik zwaardere zaken en daar komt ook geen TBS aan te pas:

1) Dordrecht: mes op keel bij overval. Rechter legt daar IDS op; geen TBS
2) Zwolle: ontucht met iemand van onder de 16 jaar. Ook geen TBS. Dit is toch veel ernstiger?
3) Den Haag: grove mishandeling van een moeder + bedreigen buurvrouw: geen TBS
4) Roermond: bedreigen en beledigen hoofdofficier van Justitie
5) Den Bosch: Wederom ontucht, geen TBS
6) Leeuwarden: Bedreiging en zware mishandeling: TBS te zwaar.
7) Zwolle: Mishandeling, bedreiging en diefstal: geen TBS, wel psychiatrisch ziekenhuis”

Van Essen dan cynisch:”Heel knap van de Man dat hij na een uurtje al een heel behandel traject kan uitstippelen op basis van een gesprekje over anti-psychiatrie!”

En dan sterk argumenterend: “Kijk ook naar zaak Sytze. Die werkt niet mee aan onderzoek, dus ook geen deugdelijk onderzoek, dus geen psychiatrisch oordeel mogelijk. Dan volgt enkel een –forse- straf. Maar forser dan deze 12 maanden kan niet. Dit is nog niet eerder vertoond. Derhalve pleit ik voor vrijstelling en wel vandaag”

De Officier van Justitie laat nog van zich horen en corrigeert van Essen wanneer die rept over een houdertje; zij stelt dat hij massief was en circa 600 gram woog. “Betreffende onmiddellijke invrijheidsstelling, in verband met artikel 37, begrijpt u dat hij ook tegen zichzelf beschermd moet worden!”

Dan komt Lensink aan het woord. Hij heeft een veel te lang betoog voorbereid van 35 pagina’s. Zijn goede punten sneeuwen onder in details over koning Barbarossa rond 1100, over de wens alle banken te nationaliseren, dat Khadaffi koning van Afrika wilde worden, Wallstreet, een tripple dip die eraan zit te komen, de Apocalyps, de te grote schulden van overheden en particulieren, de winst van de Zwitserse UBS bank, de bezuinigingen van 18 miljard van dit kabinet, etcetera, etcetera.

Hij legt uit dat zijn lange baard staat voor protest; zijn oranje trainingsjack voor Willem van Oranje. Het rugnummer 9 licht hij niet toe. Verder geeft Erwin aan dat als hij dan toch gedwongen behandeld moet worden, dan enkel met Bram Bakker of Merkelbach, “anders ga ik in hongerstaking”.

Verder geeft Lensink nog aan dat er verschillende illegale inbreuken op zijn privacy zijn geweest, waaronder huisvredebreuk en computerinbreuk. Dit buiten alle andere illegale acties en malversaties tegen hem.

De rechter wijst het directe vrijheidsverzoek van de verdediging af en stelt zich goed te willen beraden en dat ze eerder dan 2 weken met een uitspraak zullen komen en dat ze niet uit zijn op langer vastzitten.

Uitspraak: Vrijdag 16 September 13.00 uur, Paleis van Justitie, Den Haag.

Huib Bruynzeels, 7 September 2011

Print Friendly, PDF & Email
Share