DEMMINK EN HET ZWAARD VAN DAMOCLES

WIE OF WAT GAAT EERDER TEN ONDER: JORIS DEMMINK OF DE HUIDIGE WERELDORDE? * REEDS IN 2008 VOORSPELDE MICHA: JORIS DEMMINK WILL BE SAVED BY THE BELL * MEER EDGAR HOOVER-ONTHULLINGEN OVER DEMMINK OP CRIMESITE * MASSALE WALGING OVER DEMMINK-OPTREDEN PECHTOLD * PUBLICATIE OVER DEMMINK IN THE NEW YORK TIMES HANGT IN DE LUCHT * HERMAN BOLHAAR WEER NAAR NEW YORK IN EEN POGING DEZE PUBLICATIE TEGEN TE HOUDEN?

EXTRA: JURIDISCHE ANALYSE VAN DE PEDIGRAAF-ZAAK MET MOGELIJKE SCENARIO’S * TOEKOMST TMG OP HET SPEL

Daar zit je dan weer achter je desk na twee bizarre dagen van confrontatie met de Nederlandse horror-rechtstaat, eerst in Amsterdam en later in Den Bosch . Boudine schreef een prachtig verhaal over de gebeurtenissen in de Pedigraaf-zaak [met alle videos] en eerder konden we al nagenieten op Niburu.co, Martin Vrijland, Steve Brown en Waarinholland. Die laatste site biedt zelfs een geluidsfragment waarop de eerste wraking, die van Van Walraven, live is te horen. Het was natuurlijk weer en bizarre en ook hoogste bemoedigende coincidentie


Micha kijkt voorzieningenrechter Van Walraven na als zij de rechtbank verlaat rond 8 uur ’s avonds

dat juist op de dag van de Pedigraaf-zaak De Volkskrant kwam met het Demmink-artikel. Hierdoor werd de hopeloze positie waarin De Pedigraaf zich bevindt nog eens extra onderstreept. Liever beschermt de krant criminelen en pedofielen dan te denken aan de eigen medewerkers en lezers, een Kamikaze-koers die geheel voor rekening komt van de idioot incompetente Sjuul Paradijs. De oplossing voor TMG is zowel simpel als voor de hand liggend: ga gewoon eerlijke journalistiek bedrijven. Dan zullen de lezers weer toestromen en hoeven er geen mensen meer te worden ontslagen. Een vergelijkbaar advies gaf ik aan de hoofdredacteur van het Dagblad van het Noorden. Maar te vrezen valt dat de MSM anno 2013 zozeer zijn gecorrumpeerd en verkankerd door fraude, list en bedrog dat er nog maar een route open ligt: die rechtstreeks naar de verdoemenis. In plaats van zelf orde op zaken te stellen gaat De Pedigraaf woest om zich heen schoppen en proberen via bevriende en gechanteerde rechters af te rekenen met zijn tegenstanders. Het aardig hierbij is dat de krant de rechterlijke macht volledig meesleurt in zijn val. Donderdag zagen we dat in Amsterdam zeven uur lang gebeuren hetgeen -dat merkte ik- een verpletterende indruk maakte op de aanwezigen. Die Van Walraven zal behoorlijk zitten zweten als ze komende week haar vonnis gaat schrijven. Wat moet ze doen? Dit zijn de mogelijke scenario’s:

1. Op basis van haar woede en emoties geeft ze De Telegraaf gelijk op alle punten zonder te kijken naar feiten en omstandigheden. Dus: een vordering de proxies naar www.telegraaf.nl via www.pedograaf.nl en www.depedograaf.nl op te heffen en opgeheven te houden op straffe van dwangsommen. Ook zal het Kat worden verboden ooit nog het woord Pedigraaf op zijn website te gebruiken, opnieuw op straffe van dwangsommen.

2. Ze besluit tot een ‘polder-vonnis’: Kat kan de genoemde proxies niet worden aangerekend omdat hij er geen directe bemoeienis mee heeft gehad noch ook toegang heeft tot de betreffende url’s. De Telegraaf was aan het verkeerde loket. Echter, om De Telegraaf toch nog wat te bieden wordt het Kat verboden de krant verder op enige wijze in verband te brengen met pedofilie.

3. Ze ziet in dat ze er niet aan kan ontkomen te doen waar ze voor is ingehuurd op kosten van de gemeenschap: het toepassen van de wet. Aldus kan ze niet anders doen dan de vorderingen van De Telegraaf allemaal afwijzen.

Het gevolg van optie 1 zal zijn dat er hoger beroep volgt, een rampzalig scenario voor De Telegraaf -en vooral voor Basje le Poole- omdat bij het Hof alle ruimte zal ontstaan het gebruik van het woord Pedigraaf in relatie tot De Telegraaf met feiten en omstandigheden te onderbouwen. Ook zal bij het Hof worden bewezen, desnoods via het oproepen van getuigen, dat Kat geen zeggenschap heeft over de domeinnamen. Bij optie 2 volgt ook (partieel) hoger beroep, net zo verwoestend voor De Telegraaf. Dit hoger beroep kan ook worden ingesteld door De Telegraaf. Bij optie 3 kan alleen De Telegraaf in hoger beroep gaan, maar het resultaat zal dan niet anders zijn als die via optie 1. Het heeft er alle schijn van dat De Telegraaf zich in een onmogelijke positie heeft gewerkt waarbij we het dan nog niet eens hebben over de wijde vlucht die het woord Pedigraaf dankzij de gebeurtenissen in Amsterdam so wie so al neemt op internet, hetgeen reeds op de zitting werd geconstateerd door Basje le Poole. Fascinerend toch weer hoe een concern dat gespecialiseerd zou moeten zijn in de massacommunicatie de meest simpele en elementaire beginselen (blijf stil zitten als je wordt geschoren) met voeten treedt als het om de eigen krant gaat.

Ook zitten er vele schitterende juridische aspecten aan de zaak. De belangrijkste: kan een voorzieningenrechter iemand opleggen een specifiek woord niet meer te gebruiken? Is zulks ooit eerder gebeurd? Wat is de situatie bij gebruik van ‘pedigraaf’ of ‘pedugraaf’? Kan een voorzieningenrechter het gebruik van een woord opleggen onder bepaalde kwalificaties en condities, zo van: u mag het woord Pedigraaf niet gebruiken in relatie tot De Telegraaf? Is zo’n uitspraak houdbaar en controleerbaar? Hoe moet men omgaan met ironie, zo van: ik mag helaas het woord Pedigraaf niet meer gebruiken, dus doe ik dat ook niet, al helemaal niet in relatie tot De Telegraaf. Ik zou wel gek zijn, want ik wil geen enorme dwangsommen verbeuren. Hoe heb ik zo dom kunnen zijn de krant ooit in verband te brengen met kindermisbruik en hebben kunnen zeggen dat Kees Lunshof een pedofiel was? Kan een voorzieningenrechter een verbod uitspreken op ironie? Mensen, mensen, wat een toestanden. En dan te bedenken dat De Telegraaf reeds beslag heeft liggen op al mijn bankrekeningen vanuit eerdere zaken. Dus: ook al wordt ik aansprakelijk gesteld en ook al zal ik dwangsommen verbeuren, hoe moeten die dan worden geind?

Print Friendly, PDF & Email
Share