GEEN SPOOR VAN ROOK (8)

BREAKING: 28 OKTOBER PROTEST-DEMONSTRATIE TEGEN JORIS DEMMINK EN ONZE PEDO-POLITIEK; INFO VIA JDTV EN FACEBOOK


… LAAT STAAN DAT IK EROP KAN INGAAN DAT ER VUUR IS (minister P. H. Donner, oktober 2003)

 

DEEL 8: HARRO KNIJFF EN DE JURIDISCHE OORLOGVOERING

Een belangrijk bewijs voor de schuld van Joris Demmink is gelegen in het optreden van zijn advocaat Harro Knijff van De Brauw Blackstone Westbroek. Nooit in de geschiedenis van de advocatuur is een raadsman immers zo ver gegaan in het terroriseren en intimideren van de media als Knijff [backgrounds] in de zaak-Demmink. In schril contrast met deze intimidaties staat de consequente weigering vragen te beantwoorden van journalisten. Of nou, ik zeg ‘in contrast’, maar in de praktijk vormen de intimidaties juist het directe verlengstuk van het stellen van de noodzakelijke vragen. In plaats van antwoorden kregen de journalisten dus dreigementen. Of leugens. In dit verband is het verhelderend eens te kijken wat collega Stan de Jong meemaakte toen hij Knijff op 3 juli 2007 enige vragen stelde over de pedofiele SG.

Deze vragen zien juist op een cruciaal punt in het dossier: de rol van Demmink in het HIK-onderzoek en in de Netwerk-uitzendingen van 1998 waarover het vorige deel van deze serie handelde. [BIZAR: we kregen recent informatie binnen dat het HIK-onderzoek destijds onder leiding stond van OvJ Peter Oskam (foto), juist in de kamer gekomen voor het CDA als Justitie-woordvoerder en net als Knijff actief in de voetbalwereld…] Maar wat gebeurt er? Stan krijgt uiteraard geen antwoord. Wel krijgt hij ‘opeens’ contact met een een ‘nauwbetrokkene bij het toenmalige HIK-team (Handel In Kinderen) van de politie Rotterdam-Rijnmond’. Vijf dagen na het stellen van de vragen aan Knijff publiceert hij -op gezag van deze bron- dat de Joris uit de Netwerk-uitzendingen niet Demnmink was. Tevens heeft Stan nog een enorme terechtwijzing in petto voor de collega’s van EenVandaag: Welaan, kennelijk heeft EénVandaag te snel conclusies getrokken dat de Jorissen dezelfde waren en heeft het geheugen van de makers van Netwerk hen op dit punt wat in de steek gelaten. Maar wacht eens even… waar hebben we dit meer gezien? Juist ja: bij De Telegraaf in hun artikel EenVandaag kleunt mis in Vaatstra-zaak! EXACT DEZELFDE STRATEGIE! Op 18 juli 2008 herhaalt Stan de Jong het zelfs allemaal nog een keer: Uit de best mogelijke bron weet ik dat het hier een huiveringwekkende ofschoon niet onbegrijpelijke persoonsverwisseling betreft. De achternaam van de echte Joris – een ambtenaar van VWS – is mij bekend. Maar die onthul ik niet. EenVandaag heeft gewoon een foute conclusie getrokken uit de Netwerk-uitzending.


Harro Knijff ‘bijt van zich af’ in NOVA in 2003 na de publicaties over Demmink de GayKrant en Panorama. De leugens van Knijff zijn inmiddels te talrijk om nog op te sommen. Anno 2012 doet hij wat hij toen ook deed: intmideren, liegen en dreigen. En dat allemaal om zijn client in staat te stellen te kunnen doorgaan met het verkrachten van kinderen.

We mogen wel aannemen dat Knijff het mastermind is achter de ‘bekering’ van Stan de Jong -die overigens Demmink nooit heeft vrijgepleit. Naast de meest grove vormen van intmidaties waarbij Knijff zelfs doodsbedreigingen niet schuwt -inzake Henk Krol in 2003- legt deze ‘topadvocaat’ in opdracht van de kinderverkrachters dus ook dwaalsporen aan voor die paar journalisten die het nog willen proberen. De vraag is nu: heeft Knijff ook zo’n dwaalspoor aangelegd voor Koen Voskuil van het AD? Feit is dat hij heeft aangekondigd het AD te gaan dagvaarden namens Demmink in een bodemprocedure, maar volgens bronnen wacht het AD nog altijd op de dagvaarding. Tot nu toe ligt er alleen maar een persbericht. Komt die dagvaarding er wel? Wij wagen het te betwijfelen. Immers: als Knijff de zaak serieus had willen regelen voor Demmink had hij een KG moeten aanspannen met directe rectificatie als eis. Dat hij koos voor een bodemprocdure is slechts te verklaren vanuit de volgende overwegingen: 1. De zaak rekken zodat Demmink rustig afscheid kan nemen als SG; 2. Tijd nemen om de getuigen te bewerken en te intimideren zodat deze zich terugtrekken; 3. Politiek en andere media -voor zover die nog iets te melden zouden hebben- het bos insturen omdat ze nu moeten zeggen ‘de zaak is onder de rechter’; 4. Het berwerken en intimideren van de advocaat van het AD, Olaf Trojan van Bird & Bird, zodat deze achter de schermen voor Demmink kan gaan optreden precies zoals in 2003 gebeurde met de advocaat van Panorama -Elsbeth Polak van Stibbe- in de zaak die Knijff toen tegen het blad liet aanspannen door de deken van Weert: op de zitting hield Polak gewoon haar mond. Allemaal overwegingen dus die te maken hebben met het onderdrukken van de waarheid en niet met het halen van het juridische gelijk.

Opmerkelijk is ook dat Knijff deze website nooit heeft gedagvaard wegens smaad. Hierin volgt hij zijn illustere client. Een goede indruk van de werkwijze van Knijff in 2003 wordt verkregen via de Runderkamp-papers. Overigens liet Knijff het qua intimidaties niet bij journalisten; ook de advocate van Baybasin Adele van der Plas werd ‘bewerkt‘. De aangifte van Baybasin tegen Demmink zou ‘inbreuk maken op de persoonlijke integriteit’ van de SG en daarom diende Van der Plas zich voor te bereiden op een dagvaarding. Die kwam natuurlijk nooit. Want het gaat Knijff niet om de waarheid of om een eerlijk proces, maar om het afdekken van zijn criminele en pedofiele client.

Print Friendly, PDF & Email
Share