DNA ZEER MAKKELIJK TE VERVALSEN

100% MATCH ? DAAR ZORGEN ONZE CORRUPTE “BROEDERS” GEWOON ZELF VOOR, NA HET VERVALSEN MATCHT IEDEREEN MET HET “GEVONDEN” DNA. LAAT U GEEN RAD VOOR DE OGEN DRAAIEN LIEVE MENSEN, JASPER IS ONSCHULDIG.

Een gemiddelde biologiestudent kan elk gewenst DNA bewijs fabriceren

Wetenschappers uit Israel hebben laten zien dat het mogelijk is elk gewenst DNA bewijs te fabriceren. Daarmee ondermijnen ze de geloofwaardigheid van wat wordt gezien als de gouden standaard in bewijsvoering in misdaadzaken.

De wetenschappers maakten bloed en slijm samples die het DNA bevatte van een ander persoon dan de persoon van wie de samples waren afgenomen. Ze toonde ook aan dat als ze toegang zouden hebben tot een database met DNA-profielen, ze hun DNA met elke gewenst DNA konden laten matchen zonder daarvoor weefsel van een persoon nodig te hebben.


‘Elke plaats delict kan worden geengineered’ stelde Dan Frumkin, de hoofdauteur van de paper die werd gepubliceerd door The Journal of Forensic Science International: genetics. ‘Iedere biologie student kan dit doen’.

Dr. Frumkin is de oprichter van Nucleix, een bedrijf gebaseerd in Tel Aviv dat een test heeft ontwikkeld om echt DNA te onderscheiden van de gefabriceerde ‘nep’ samples. Ze hopen de test te kunnen verkopen aan forensische laboratoria.

Het planten van gefabriceerd DNA op een plaats delict is slecht één van de mogelijkheden van hun ontdekking. Mogelijke schendingen van privacy zijn ook mogelijk.

Met gebruikmaking van dezelfde technieken zou het mogelijk kunnen zijn om iemands DNA te ‘oogsten’ van een weggooide plastic beker of sigarettenpeuk en er een slijm sample van te maken dat vervolgens wordt opgestuurd naar een laboratorium om te laten testen op afkomst of ziekterisico’s. Beroemheden zouden zo ten prooi kunnen vallen aan ‘genetische paparazzi’, stelde Gil H.javitt van het Genetics and Public Policy centrum van het John Hoplins instituut.

Tania Simoncelli, wetenschapsadviseur van het American Civil Liberties Union, vind de bevindingen verontrustend. ‘Het is veel makkelijker DNA te planten op een plaatsdelict dan vingerafdrukken’ zegt ze. ‘Ons justitiele systeem vertrouwt steeds meer op technologie’.

John M. Butler, hoofd van het ‘mens identificatie test programma’ van het National Institute of Standards and Technology, zei dat hij onder indruk was van de kwaliteit waarmee DNA profielen kunnen worden gefabriceerd. Hij gelooft niet dat de gemiddelde crimineel het zou kunnen.

De wetenschappers fabriceren DNA samples op twee manieren. De ene manier heeft een miniscuul bestaand DNA sample nodig, zoals een haar of lipafdruk op een beker. Met een techniek die bekend staat als genoom-versterking kunnen ze daar grote hoeveelheden van vermenigvuldigen.

De wetenschappers namen het bloed van een vrouw en verwijderden middels centrifuge de witte bloedcellen die het DNA bevatten. Aan de achterblijvende rode bloedcellen voegden ze vervolgens het vermingvuldigde DNA toe.

Het resulterende bloedsample lieten ze analyseren door een forensisch laboratorium alsof het een origineel sample was.

De andere manier vertrouwt op DNA profielen zoals die in een database zijn opgeslagen. Een serie van nummers en letters die overeenkomen met de 13 loci van een persoons genoom die normaal gesproken worden gebruikt voor de DNA vergelijking.

Van de samengevoegde DNA samples van vele personen konden de wetenschappers kleine stukjes DNA gebruiken en precies plaatsen op de gewenste loci van de genoom. Zodanig dat de vergelijking met elk gewenst profiel positief uitvalt. Uit een samenstelling van 425 verschillende DNA segmenten kan elke gewenst profiel worden nagemaakt.

De test die Nucleix verkoopt om gefabriceerd DNA te onderscheiden van echt DNA vertrouwt op het gegeven dat nep DNA niet alle moleculaire kenmerken heeft van echt DNA.

De conclusie van de paper:

In this work we address the disturbing possibility that DNA evidence can be faked and planted in crime scenes, and the current inability of the forensic procedure to detect such arti?cial evidence. We present a solution to this problem in the form of a DNA authentication assay that can distinguish between natural and arti?cial DNA evidence. In order to preserve the high credibility of DNA evidence in the courtroom, if there is a concern regarding the possible authenticity of DNA evidence, an approach such as presented here may be taken to test for the presence of arti?cial DNA.

BRON: ZAPLOG.NL

Print Friendly, PDF & Email
Share