DE VERRADERS VAN AMNESTY EN HRW

ACTIE: OP MAANDAG 6 MEI OM 14:00 UUR OPROEP AAN ONZE LEZERS OM NAAR AMNESTY TE KOMEN IN AMSTERDAM IN EEN POGING IN GESPREK TE KOMEN OVER DE ZAKEN ERWIN LENSINK, JOKE KAVIAAR EN MICHA KAT * AANBIEDEN PETITIE

Door Hans Vogel

De Nederlandse afdeling van Amnesty International heeft 280.000 leden, bijna 10% van het wereldtotaal. Nederlanders lopen blijkbaar warm voor mensenrechten en zetten zich actief in voor een betere wereld. “Amnesty International probeert door de inzet van actie, lobby, bewustwording en samenwerking de mensenrechten overal te bevorderen. Doordat Amnesty voor haar onderzoek, lobby en acties geen geld aanneemt van overheden kan het onafhankelijk en betrouwbaar blijven.” Dat staat op de site van Amnesty International Nederland en dat klinkt fantastisch. Amnesty bevordert de mensenrechten overal en is onafhankelijk en betrouwbaar.

John Dalhuisen, Directeur van Amnesty International’s Europe and Central Asia Programme, verscheen onlangs nog in de pers met alarmerende berichten over de behandeling van asielzoekers in Griekenland. Mensonterend, noemde John Dalhuisen het. “De Nobelprijs is de Europese Unie, gezien de huidige situatie in Griekenland, onwaardig” voegde hij er nog aan toe.

Ook over Rusland maakt John Dalhuisen zich ernstige zorgen. De regering Poetin probeert uit alle macht de binnenlandse oppositie de mond te snoeren en NGO’s het leven zuur te maken. Allerlei wetten worden uitgevaardigd, waarmee op het eerste gezicht niets mis mee is, maar die in feite zijn bedoeld om de macht van Poetin en de staat te vergroten. Allemaal wetten die leiden tot “inperking van de vrijheid van meningsuiting.” Zoals de voorgestelde nieuwe wet op godslastering, die de vrijheid van meningsuiting op “ontoelaatbare” wijze beperkt. Maar ook de spionagewet. “Demonstraties worden geregeld verboden of onrechtmatig uiteengedreven,” aldus de site van Amnesty. Het is heel erg wat er in Rusland gebeurt en daarom spreekt Amnesty van de “heksenjacht van President Poetin.”

Zouden ze bij Amnesty wel weten dat wat in Rusland niet mag, ook in Nederland is verboden? Dat je in Nederland, net als in Rusland, ook wegens laster de bak ingaat? Zoals Micha Kat die onlangs nog vier maanden in hechtenis heeft gezeten en dat nog wel zonder veroordeling? Zouden ze bij Amnesty weten dat je wegens majesteitsschennis voor langere tijd achter de tralies kunt verdwijnen? Met een vonnis, uitgesproken door een “onafhankelijke” rechter die onder een portret zit van het staatshoofd? En dat ook in Nederland demonstraties geregeld worden verboden of uiteengedreven? Het is zelfs nog erger, want in Den Haag mag de politie gewoon mensen oppakken die met zijn tweeën lopen, dat is namelijk al een “illegale demonstratie!” En bij de troonswisseling straks mag je niet in witte kleren op de Dam verschijnen, want dat is al een demonstratie. Mij is niet bekend dat Poetin het dragen van bepaalde kleuren verbiedt! Vergeleken bij een land waar dat allemaal zomaar kan, lijkt Rusland mij een baken van vrijheid!

Waarom maakt Amnesty zich druk om de drie vrouwen van Pussy Riot, maar wordt met geen woord gesproken over Erwin Lensink? Waarom zich druk maken over Boris Nemtsof die demonstreert en zomaar wordt opgepakt, en niet over Micha Kat die ook zomaar ineens wordt opgepakt?

Diederik de Bruijn van de afdeling persvoorlichting van Amnesty Nederland denkt dat hij het helder kan uitleggen: “de heer Lensink (wordt) verdacht van stalking van een vrouw die daarvan aangifte heeft gedaan. Het schijnt dat hij daarom gevlucht is naar Duitsland. Nederland heeft toen een Europees arrestatiebevel uitgevaardigd waarna hij door de Duitse politie is aangehouden en bijna twee maanden in Münster gevangen heeft gezeten, in afwachting van uitzetting naar Nederland. Op 17 april is hij aan overgeleverd aan de Nederlandse authoriteiten. Op vrijdag 19 april is de heer Lensink voorgeleid en de rechtbank in Zutphen besloot dat hij veertien dagen in beperking mocht worden vastgehouden.” Diederik de Bruijn vindt het dus de normaalste zaak van de wereld dat iemand die van stalking wordt verdacht (na één aanklacht) met een Europees arrestatiebevel wordt ingerekend en eerst een paar maanden achter de tralies zit, zonder dat er ook maar een veroordeling aan te pas komt. Over mensenrechten gesproken!

Deze Diederik de Bruijn meet met twee maten, want hij schrijft verder: “in de zaken Micha Kat en Joke Kaviaar is niet de vrijheid van meningsuiting in het geding maar het feit dat de rechter heeft geoordeeld dat er sprake is van strafbare feiten.” Diederik de Bruijn meet zich een oordeel aan over de rechters en het rechtssysteem in Nederland en Rusland. Wanneer in Rusland iemand op grond van “strafbare feiten” wordt veroordeeld, gaat Amnesty ervan uit dat het maar schijn is en dat het in werkelijkheid gaat om de vrijheid van meningsuiting te onderdrukken. Wanneer precies hetzelfde in Nederland gebeurt met Micha Kat of Joke Kaviaar, dan is de vrijheid van meningsuiting niet in het spel. Diederik de Bruijn schrijft: “zoals u waarschijnlijk weet is de vrijheid van meningsuiting aan wettelijke grenzen gebonden. Het is aan de rechter om te bepalen of de grenzen van de wet zijn overschreden.” Aan wettelijke grenzen gebonden? Dan is er dus geen vrijheid van meningsuiting. Dat klopt wel, want die is er in Nederland inderdaad niet. Maar dat vindt Diederik de “mensenrechtenactivist” blijkbaar allemaal goed.

Maar Diederik de Bruijn draait gewoon om de hete brij heen. Draaien, draaien en nog eens draaien, daar zijn ze blijkbaar bij Amnesty goed in. Niet alleen Diederik de Draaier, maar ook Wim Roelofsen van de afdeling Publieksvoorlichting van Amnesty. Wim draait al net zo vaardig als Diederik.

Want wat schrijft Wim de Draaier? Wim verkeert in de veronderstelling dat in Nederland alles in orde is: “De vrijheid van meningsuiting in Nederland is voor Amnesty International op dit moment geen issue. Amnesty heeft er geen onderzoek naar gedaan, maar heeft ook voor zover ik weet geen signalen ontvangen dat er iets mis zou zijn met de vrijheid van meningsuiting in Nederland. In Nederland kun je in principe alles zeggen, mits het geen haatzaaien, bedreiging of smaad is. Een aantal van de mensen die zich klokkenluider noemen weten zich niet te beperken tot het uiten van hun mening, maar laten zich verleiden tot bedreigingen, overtredingen, e.d. Ze worden veroordeeld voor die bedreigingen of overtredingen en menen dan dat hun vrijheid van meningsuiting in het geding is.”

Wim de Draaier. Ook hij hanteert andere maatstaven voor Nederland dan voor Rusland. Want omdat ik Wim en Diederik vroeg wat nu precies het verschil was tussen het mensenrechtenbeleid van Rusland en dat van Nederland, werden ze boos!

Wim de Draaier: “Als u de balk in Rusland niet wilt zien en wel de splinter in Nederland, dan heeft u een totaal ander beeld van de werkelijkheid dan Amnesty. Dan heeft het geen enkele zin verder van gedachten te wisselen. Hier scheiden onze wegen dan. Ik wens u veel succes.” Daar kreeg ik nog een mailtje overheen van Diederik de Draaier, dat hij aldus afsloot: “Ik ben van mening dat er meer dan genoeg energie vanuit Amnesty International besteed is aan de beantwoording van uw mails en het staat u vrij om te reageren op mijn mail maar ik verzeker u dat u geen antwoord meer van mij of van Wim Roelofsen zult ontvangen. De discussie acht ik dus gesloten.”

Als dat geen echt regenteske houding is, dan zou ik weten wat dan wel. Diederik de Draaier was vooral boos omdat ik hem erop wees dat de voormalige directeur van de VS-afdeling van Amnesty, Suzanne Nossel, medeplichtig was aan oorlogsmisdaden die door de regering van de VS worden begaan in Afghanistan en andere delen van de wereld. Bijvoorbeeld door links en rechts met behulp van drones een rijtje moslims af te knallen die iedere dinsdag door president Obama op een lijst worden aangekruist. Om nog maar te zwijgen van het Amerikaanse Buchenwald, Guantánamo Bay, het concentratiekamp dat Obama had beloofd te sluiten, weet u nog? Als hoge ambtenaar onder mevrouw Clinton, minister van Buitenlandse Zaken, is mevrouw Nossel medeverantwoordelijk voor deze misdaden. Op het Neurenbergtribunaal zou zij zonder meer veroordeeld zijn geweest. Maar bij Amnesty International hadden ze nog wel een baantje voor haar. Inmiddels is mevrouw Nossel weer op een ander baantje beland, maar heeft ondertussen wel Amnesty bezoedeld. Amnesty onafhankelijk? Amnesty betrouwbaar? Diederik en Wim in ieder geval niet, maar Amnesty Nederland ook niet.

Op de site van Amnesty Nederland is helemaal niets te vinden over bijvoorbeeld de wekelijkse inzet van VS-drones in Afghanistan en Pakistan. Niets te vinden over de honderden onschuldige burgers (vrouwen, kinderen, grijsaards) die daar door Obama’s drones aan flarden worden geknald. Niets over Libië, waar Obama in 2011 zijn vliegende huurmoordenaars van de VS-luchtmacht vrij spel heeft gegeven en waar tienduizenden burgers zijn afgeslacht. “Om erger te voorkomen,” jaja. Om die schurk van Gadaffi af te zetten, jaja. Om de Libiërs te bevrijden en de democratie te brengen, jaja.

Eens kijken, Griekenland dan. Doet Amnesty daar dan misschien wel goed werk? Sinds 2001 maakt Amnesty zich namelijk ook druk om Economische, sociale en culturele rechten (ESC-rechten). Dat zijn “mensenrechten die de minimumvoorwaarden voor een menswaardig bestaan garanderen. Tot de rechten behoren het recht op sociale zekerheid, werk en billijke arbeidsvoorwaarden, het vormen van vakbonden, een levensstandaard met voldoende voedsel, huisvesting en kleding, lichamelijke en geestelijke gezondheid en onderwijs.” Werk aan de winkel in Griekenland, zou je zeggen, want sinds de “troika” van EU, ECB en IMF daar vrij spel heeft, lijden de Grieken honger, worden ze uit hun huizen gezet, verliezen ze hun banen, en worden ze tot wanhoop gedreven omdat ze helemaal niets meer hebben, laat staan een menswaardig bestaan. Nooit eerder werd een Europees volk zó schandalig uitgekleed en vernederd. De hele Griekse maatschappij wordt opzettelijk afgebroken om vrij baan te maken voor de neoliberale heilstaat. Vroeger deed het IMF dat alleen in de derde wereld, in Chili bijvoorbeeld onder Pinochet, of onder Videla in Argentinië. Nu ook in Europa. Maar Amnesty zwijgt in alle toonaarden. Wie op “Griekenland” zoekt op de website van Amnesty vindt alleen wat gejammer over hoe slecht asielzoekers worden behandeld door de autoriteiten. Boehoe! Foei zegt Amnesty, illegale asielzoekers mogen niet worden opgepakt. Laat nu net de Nederlandse regering ook hebben besloten om te gaan jagen op illegalen! Maar volgens Amnesty is Nederland een roomblanke rechtsstaat waar alles in orde is.

Zijn ze bij Amnesty nu dom of hypocriet? Ik vrees geen van beide, het zijn volgens mij gewiekste oplichters. Ja en laf zijn ze ook want ze willen de discussie niet aangaan. Nee natuurlijk niet, ze hebben geen been om op te staan. Je zou zeggen dat ze toch op een jaarbegroting van zo’n 25 miljoen euro wel voldoende geld moeten hebben om een beetje behoorlijk personeel in te huren. Zo moeilijk kan het toch niet zijn om intelligente mensen te vinden!

Het enige dat in hun voordeel spreekt is dat ze in eerste instantie hun mails beantwoorden. Human Rights Watch, de door George Soros betaalde frontorganisatie die in dienst staat van de VS-overheid, geeft geen enkel teken van leven. Geen enkele reactie op mails en telefoontjes. Net als Amnesty richt HRW zijn pijlen vooral op die landen waar de VS-regering een appeltje mee heeft te schillen. Rusland bijvoorbeeld. En natuurlijk Syrië. Want die president Assad is toch zo’n schurk. Hij is, na twee jaar te zijn belaagd door huurlingen die door de VS en onder andere Nederland worden gefinancierd, nog altijd niet vertrokken. Maar Amnesty en HRW bewerken onvermoeibaar de publieke opinie met bij elkaar gelogen jammerverhalen over de mensenrechten in Syrië.

Het geweld moet ophouden, jengelt Amnesty. Dat is heel eenvoudig: laten de VS en Nederland onmiddellijk stoppen met geld en wapens te sturen naar de “rebellen!” Maar DAT zal je van Amnesty en HRW niet horen. Natuurlijk niet want ze worden feitelijk aangestuurd door de VS. Ze zijn daardoor feitelijk gewoon medeplichtig aan wat er gebeurt in Syrië!

De halsstarrige en totaal ongefundeerde weigering van Amnesty en HRW om überhaupt zich te buigen over de Nederlandse situatie zorgt er alleen maar voor dat in Nederland rechters en politie ongestoord hun gang kunnen gaan. De MSM schrijven er niet over, het staatsjournaal en de staatsomroep houden stijf hun bekken dicht. Door alleen maar naar het buitenland te kijken helpen Amnesty en HRW in feite alleen maar om de mensenrechten in Nederland om zeep te helpen. Ik ben bang dat dat ook de bedoeling is.

Feitelijk zijn Amnesty en HRW levensgevaarlijke bedriegers. Door hun acties proberen ze de indruk te geven dat ze onafhankelijk en betrouwbaar zijn, en daarmee verschaffen ze legitimatie aan de oorlogszuchtige politiek van Obama en zijn Nederlandse en Europese knechtjes. Amnesty en HRW zijn in wezen niet meer dan propagandakanalen voor een fout regime.

Het is hoog tijd dat ze ontmaskerd worden.

Print Friendly, PDF & Email
Share