DE LEUGEN VAN DE ‘100% DNA-MATCH’

JUSTITIE EN PETER R. DE VRIES SPELEN EEN SMERIG SPEL VAN LIST EN BEDROG ROND DE STATUS VAN DNA IN DE BEWIJSVOERING

Door André Vergeer

Er is in de afgelopen jaren van alles aan gedaan door het OM en door de media om DNA-onderzoek te promoten en het DNA-profiel ongeveer heilig te verklaren. Maar nu komt de aap pas echt uit de mouw. Een valkuil die voor ieder van ons allang gegraven is…

Begrijp me goed, het onderzoek naar DNA-sporen op de plaats van een delict zijn een welkome aanvulling op het forensisch onderzoek van de technische recherche zoals een daderprofiel, vingersporen en voetafdrukken. Zo heeft een verdachte mogelijk iets uit te leggen als hij de ‘donor’ blijkt van het (DNA-)spoor, zeker in het geval van vingersporen en voetafdrukken. Maar DNA kent geen datum, geen locatie – of tijdstip – van achterlaten, laat staan dat het in de rechtbank als bewijs van een bepaald delict kan worden gehanteerd. En meestal is ook niet meer te achterhalen uit welke lichaamscellen (sperma, speeksel, huidcellen of bloed) het DNA in het laboratorium is gegenereerd. DNA kan ook uit haren worden gegenereerd maar het zal altijd onzeker blijven waar die haar vandaan kwam en wannéér en dan nòg is de uitkomst onzeker. Zelfs een 100% match van het DNA-spoor met de verdachte zegt dus nog helemaal niks over het moment – of de locatie – van ontstaan van het spoor of van de herkomst daarvan (lichaamscellen) terijl vinger- en voetsporen in elk geval kunnen worden gedateerd. Na het bezoek van de schoonmaakster zijn vingersporen echter veelal weer verdwenen en na een regenbui zullen voetsporen vervagen. DNA-sporen kunnen daarentegen jaren aanwezig zijn op een bepaald object. Dat maakt ze dus alleen maar nog gevaarlijker!

Daar komt nog bij dat DNA-onderzoek nog steeds mensenwerk is waarbij de interpretatie van de resultaten ook zijn eigen foutmarges kent. Veelal moet worden gewerkt met zgn. partiële (onvolledige) profielen of mengprofielen waarbij meerdere personen zichtbaar zijn in het profiel. En dan moet er min of meer worden gegokt of het DNA-profiel wel bij de verdachte hoort. Het OM kan ons, of de rechtbank, sindsdien dus van alles wijsmaken omdat we inmiddels heilig zijn gaan geloven in de kracht van DNA-bewijs!

Maar ook manipulatie van het DNA is mogelijk en zeker niet alleen in het laboratorium waar ik diverse voorbeelden van kan noemen. Denk daarbij bijv. aan de Puttense moordzaak, de Schiedammer Parkmoord en aan de Deventer moordzaak waar dit aantoonbaar is gebeurd bij het Nederlands Forensisch Instituut (NFI). Waar mensen bij het delict of bij het onderzoek betrokken zijn liggen blunders en fraude namelijk op de loer. Zo is er de mogelijkheid dat de èchte dader DNA-sporen van een onschuldige achterlaat op de PD en dat is zeker al eerder voorgekomen. Een plukje haren uit je doucheputje, van je muts of een achtergelaten handschoen of zelfs een gebruikte condoom van jou kan al tot een mogelijke verdenking leiden waar vingersporen niet zouden liegen en veelal zelfs tot een datum en tijdstip van plaatsing kunnen leiden.

Maar ook de recherche kan – bedoeld of onbedoeld – de sporen hebben gemanipuleerd. Een voorbeeld daarvan speelde o.a. in de Enschedese Vuurwerkramp met het sportbroekje van André de Vries die in eerste aanleg als volkomen onschuldige werd veroordeeld op zijn DNA en met achterhouden van ontlastende informatie. Het is van daaruit dan ook nog maar één stapje verder om een verdachte vast te nagelen op onrechtmatig verkregen bewijs of het zoekmaken van ontlastende documenten, bewijzen en verklaringen. Er zijn ook tal van voorbeelden waarbij de recherche gesprekken in het strafdossier heeft opgenomen van verdachten met hun advocaat of ook hebben ‘toegestaan’ dat vervalste tapgesprekken aan het dossier werden toegevoegd. Kijk bijv. naar de zaak van Robert Hörchner en naar die van Hoessein Baybasin. En dan heb ik het nog niet gehad over ontoelaatbare verhoren (o.a. de Puttense moorzaak, Schiedammer Parkmoord, Ina Post en de Zes van Breda) die ook wel de Zaanse verhoormethode wordt genoemd om verdachten zodanig onder druk te zetten dat ze ten einde raad doorslaan, schuldig of niet.

En dan heb ik het ook nog niet eens gehad over die zogenaamde deskundigen die aantoonbaar hebben gelogen tegenover de rechter (Deventer moordzaak, Lucia de Berk, Louis Hageman in de zaak Bolhaar en de Schiedammer Parkmoord). Allemaal voorbeelden dat fraude in het opsporingsonderzoek en leugens tegenover de rechter eerder structureel dan incidenteel zijn, ten koste van volkomen onschuldigen…

Terug naar het DNA-“bewijs”. Justitie heeft de afgelopen jaren kosten noch moeite gespaard om het DNA-bewijs dus te promoten. Mèt en zonder aantoonbare manipulaties van de betrokken deskundigen en hun leugenachtige verklaringen tegenover de rechter. Deels als een waarschuwing aan toekomstige verdachten en deels als een ‘verkoopargument’ aan het grote publiek via de goedgelovige media om het oplossingspercentage van de misdaad op te schroeven. Hetgeen wonderwel niet is gelukt. Vandaar dat er nieuwe ‘resultaten’ moesten worden geboekt. Recente voorbeelden daarvan zijn de zaak Vaatstra, de ABC-moord (zie onder) en de moord op de beide Mientjes waarbij DNA-onderzoek werd ingezet om ras- en familieverbanden aan te tonen. Terwijl ook dàt een zeer discutabele benadering van familiaire verwantschap is! Maar het wordt nog veel erger:

Werkstraf leidt naar verdachte van ABC-moord
MEPPEL – De 22-jarige man uit Meppel die woensdag is aangehouden op verdenking van de geruchtmakende ABC-moord in 2009 in de Drentse plaats, is tegen de lamp gelopen nadat hij vorig jaar in zijn woonplaats ruzie had gemaakt met twee politieagenten en die had mishandeld.

Dat kwam hem in september op een werkstraf van 100 uur te staan. Ook moest hij DNA afstaan. Dat bleek te matchen met het DNA dat op het lichaam van het slachtoffer werd gevonden, de 88-jarige Janny de Kruys-Deen.

Werden voorheen tijdens verhoren reeds koffiebekertjes en zakdoekjes (onrechtmatig!) achtergehouden voor DNA-onderzoek, nu gaat het OM zelfs een stapje verder. De officier van justitie gaat tegenwoordig op eigen houtje DNA-afname vorderen bij iedere verdachte die bij wijze van spreken tegen de Kerk heeft gepist. Want, hoewel de Wet nadrukkelijk voorschrijft dat DNA-afname pas verplicht mag worden bij de verdenking van – of de onherroepelijke veroordeling – wegens zeden- en geweldsmisdrijven waar een minimale gevangenisstraf van 4 jaar op staat, nu kan ieder individu dus worden opgenomen in de DNA-databank zolang zijn advocaat “zit te slapen…”. En dan druk ik me nog heel vriendelijk uit tegenover die advocaten:

DNA-afname
Iedereen die veroordeeld is voor een misdrijf waar een gevangenisstraf van 4 jaar of meer op staat, moet verplicht DNA afstaan. Het DNA wordt afgenomen door met een wattenstaafje langs het wangslijmvlies te gaan. Uit het wangslijm haalt het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) een DNA-profiel. Deze slaat het NFI op in de DNA-databank. Tegen de afname van DNA kan geen bezwaar worden gemaakt. Tegen het opslaan van het DNA-profiel kan wel bezwaar gemaakt worden via de rechter.

In bovenstaande zaak van de ABC-moord kan dus ongeveer het volgende zijn gebeurd: Nadat de verdachte had geweigerd om aan een ‘vrijwillig’, grootschalig DNA-onderzoek mee te doen werd hij vanaf dat moment extra in de gaten gehouden. In het onderzoek werd ook al geen verdachte aangetroffen en dus werd de focus vooral verlegd naar de weigeraars. Maar hoe kom je nu aan zijn DNA als hij niet mee wil werken? Juist.., je stuurt gewoon twee dienders op hem af die een beetje ruzie met hem maken en die rekenen hem in omdat hij ‘tegengas’ biedt. Een verbaaltje is dan zo geschreven. Vervolgens ‘vindt’ de OvJ dit allemaal zo ernstig dat deze verdachte zijn wangslijm moet afstaan, BINGO. Is dit vergezocht? Nee hoor, het is waarschijnlijk aan de orde van de dag omdat iedereen in de strafrechtketen wel graag wil scoren en dan al gauw een oogje toe zal knijpen. Deze verdachte werd, achteraf, veroordeeld tot 100 uur werkstraf en dat is vèr beneden de standaard van 4 jaar gevangenis wegens gewelds- en zedendelicten om verplichte DNA-afname te kunnen rechtvaardigen.

En is dit een simpel incident? Nee hoor, dit overkwam ook de verdachte Henk F. in de zaak Andrea Luten nadat Richard Kelly op het allerlaatste nippertje de dans al was ontsprongen:

En, Henk F. werd uiteindelijk wel aangehouden op basis van een huiselijke ruzie en ook hij moest zijn wangslijm ‘verplicht’ afstaan, zie dit artikel:

Henk F. uit Hoogeveen kwam door een toeval in beeld. In april 2010 moest hij DNA-materiaal afstaan omdat hij veroordeeld was voor een mishandeling in huiselijke kring. Dat DNA-materiaal kwam overeen met een haar die na de moord op het lichaam van Andrea Luten was gevonden.

De moraal van mijn verhaal is dat DNA-onderzoek nog letterlijk in de kinderschoenen staat en dat daar door iedere ‘deskundige’ op grove wijze inbreuk op wordt gepleegd. Nee sterker, dat er soms zelfs strafbaar misbruik van wordt gemaakt. In de hele keten van recherche, via het OM en de rechter, en bovenal, met medewerking van zombie-advocaten die het wel worst zal zijn dat hun cliënt wordt opgehangen aan onrechtmatig verkregen bewijs.

Zo staat de bewijskracht van DNA onder zeer grote druk omdat het zelfs niet eens een wetenschap kan worden genoemd maar eerder een soort tombola. Jouw DNA komt voor op ongeveer elke persoon die je vandaag meer dan enkele minuten hebt gesproken en je haren (speeksel en/of roos) zitten vermoedelijk al wekenlang op de kleding van een toevallige voorbijganger.

Tel daarbij op dat recherche en justitie niet zullen schromen om je wangslijm onrechtmatig te verkrijgen en ook niet om die resultaten anders te interpreteren dan in werkelijkheid is gebeurd en je komt zomaar voor een veroordeling te staan omdat je gisteren de buurvrouw mogelijk hebt gekust vanwege een Nieuwjaarswens.

Daarnaast wordt er volop geblunderd door Justitie en door het NFI en dat is nog maar een understatement te noemen omdat tal van bovenstaande zaken aantoonbaar fraude hebben opgeleverd. En tel daar ook nog eens bij op dat ‘simpele zielen’ heilig zijn gaan geloven aan de bewijskracht van DNA waardoor zij vooral eerder zullen bekennen dan zij ooit hadden gedaan….

Uiteraard kom ik hier nog op terug als ik de zaak Vaatstra nog eens ga behandelen. Maar nu kan ik jullie alvast melden dat alle onderdelen die hierboven zijn behandeld weer helemaal terugkomen in de zaak tegen Jasper Steringa: geblunder, fraude, aperte leugens, ‘heilig DNA’, onrechtmatige en onterechte bekentenis, een zombie-advocaat met een geheime agenda, achtergehouden informatie en grootschalige manipulatie van het grote publiek. Tot aan de ‘bewerking’ van de hoofdverdachte en die van zijn familie en van de familie Vaatstra aan toe.

Het is mij inmiddels duidelijk geworden dat beide families – achteraf – in de kont van de koe staan te kijken op basis van de leugens van Peter R. de Vries (het OM) en dat heel schrijvend Nederland niet over het intellect (of de durf) beschikt om hier eerlijk over te berichten… Wordt vervolgd.

Print Friendly, PDF & Email
Share