BLINDE PANIEK TMG EN ZWARTE MAFIA

IN EEN ZAAK DIE LETTERLIJK NERGENS OVER GING EN WAARIN DE VERKEERDE PARTIJ WERD GEDAGVAARD WORDT DE INTENSE PERVERSITEIT VAN ZOWEL DE TELEGRAAF ALS DE ZWARTE MAFIA VLIJMSCHERP AAN HET LICHT GEBRACHT * HOGER BEROEP ‘PEDIGRAAF-ZAAK’ WORDT HET LAATSTE DUWTJE


De MSM is zo ten einde raad, dat thans documentaires worden gemaakt over de eigen ondergang. Wellicht dat ook De Telegraaf weer wat geld kan gaan verdienen door te gaan publiceren over de eigen leugens en manipulaties.

Hieronder volgt de analyse van Elze (dank!) over de gang van zaken op de Amsterdamse rechtbank op 20 juni:

Door dit vonnis lijkt het alsof Micha klem staat, maar het tegendeel is waar.

Micha maakt hele grote vorderingen. Hij voert de druk keihard op en het werkt. Want het is niet voor niets dat we getuigen zijn van het feit dat deze rechters zichtbaar in blinde paniek raken. Ik haal nog even puntsgewijs de opvallendste dingetjes uit de justitiële doos van die dag in Amsterdam. Oftewel een getuigenverslagje (nou ja, verslagje.. er gebeurde zóveel, het wordt waarschijnlijk een hele lap tekst). Goed… :

1) Rechters genoeg, heus! Maar ze kiezen ervoor om precies dié rechter (Mr. Walraven) op de zaak te zetten, waartegen Micha aangifte heeft gedaan wegens (aantoonbare) belangenverstrengeling. Zie: http://www.klokkenluideronline.is/artikel/11571/aangifte-tegen-rechter-van-walraven-2 Gevolg: Micha maakt gebruik van zijn wettelijk gegeven recht, om deze rechter te wraken.

2) Hoewel gewraakt weigert Walraven tegendraads om (conform de wet het voorschrijft) uit haar toga te stappen tijdens de zitting van de (1e) wrakingskamer… zeer opmerkelijk.

3) De wrakingskamer blijkt vervolgens als een volledige echo van Mr. Walraven door de zaal te galmen, waarop logischerwijs opnieuw een wraking volgt vanwege [inderdaad] wederom de duidelijk voelbare schijn van partijdigheid/belangenverstrengeling.

4) Het gaat nog even door: Ulrici (zittende rechter van de 2de wrakingskamer), raakt volledig in paniek, wanneer Micha van zijn – alweer gewoon wettelijk verkregen – recht gebruik maakt (dat mag namelijk in Nederland), om de namen en nevenfuncties op te eisen van alle toga’s die op dat moment voor hem zitten. Ulrici begint te stotteren en probeert met een knalrood hoofd zichzelf weer bij elkaar te rapen, wat [gelukkig] mislukt (kom ik zo nog even op terug).

5) Het wordt duidelijk dat Ulrici en Micha oude bekenden zijn. Micha kent haar, haar hele familie en heeft zelfs met haar zus Patricia gezoend. Ook was Ulrici ooit werkzaam voor Stibbe, wat haar rol als rechter zeer dubieus maakt (ook) in deze zaak. Zie: http://www.klokkenluideronline.is/artikel/24030/rechters-kruipen-voor-pedograaf

6) Duidelijk genoeg: Deze rechter is eveneens verre van onafhankelijk te noemen en ook Ulrici moet het doen met een wrakingsverzoek, maar……

7) Dan verliest Ulrici de controle over zichzelf, het lukt haar niet meer om zichzelf bij elkaar te rapen. Ulrici raakt op een gegeven ogenblijk zo de kluts kwijt, dat zij (in haar voordeel) een wettelijk gezien, onmogelijke uitspraak doet over haar eigen wraking. Hoe is het mogelijk!?

8) Het escaleert. Uit pure machteloosheid besluit Ulrici de zitting pardoes te beëindigen, terwijl Micha nog aan het woord is over zeer belangrijke punten inzake zijn eigen verdediging. Ulrici verwijt hem Nota Bene dat hij misbruik maakt van zijn recht… volgens haar dan, want het wordt haar teveel. Ze gebiedt de griffier te stoppen. “De zitting is gesloten! De zitting is gesloten!” horen wij nog net op de tribune, want Ulrici zet alle microfoons uit, zodat wij noodgedwongen van onze liplees-vaardigheden gebruik moeten maken (Ulrici kunnen we trouwens nog wel een beetje verstaan, haar volume blijkt zich zelfs door kogelvrij glas heen te kunnen boren).

9) Vervolgens besluit deze laatste wrakingskamer (althans….. dat moeten wij dan maar geloven, want achter gesloten deuren kun je niet zien wie er van alle rechters -die we in dit puppet-theater voorbij mochten zien huppelen- allemaal mogen meekletsen hierover), dat Mr. Walraven uiteindelijk toch het kort geding moet gaan hameren. Iets dat in mijn ogen de meest perfecte afsluiting blijkt te zijn, van het geheel. Perfect… want als dit allemaal niet was gebeurd, hadden we ook nooit zo duidelijk kunnen aanschouwen hoe achterlijk en hoe corrupt het er in feite aan toegaat.. in zo’n rechtszaal.

Tot zover. Nog een paar zinnen tot slot.

Het vervolg liet zich al raden (ik had na deze show eigenlijk niet anders verwacht, eerlijk gezegd), dat de Amsterdamse rechtbank het Proces Verbaal volledig naar eigen hand heeft weten in te vullen. M.n. de zeer essentiële zaken die tijdens de Ulrici-fase* naar voren kwamen, ontbreken volledig. M.i. bevestigt de vervalsing van het PV alleen maar dat ze niet meer op eerlijke/onafhankelijke wijze recht kunnen spreken.. zo getuigt nu ook dit vonnis wat ze hebben uitgebraakt.

Maar wat Micha daar gepresteerd heeft in die rechtszaal, dat is niet iets om te vergeten, maar om te delen met iedereen die je tegen komt.

Hij is (met al zijn know how) in staat gebleken om de vele onbetrouwbare rechters die Nederland kent te ontmaskeren. Helaas met alle gevolgen van dien en die zijn soms moeilijk te verteren, maar dit is wel de weg. Want alleen Zo kunnen de Nederlandse burgers in staat worden gesteld om kennis te nemen van (en te gaan nadenken over) wat er daadwèrkelijk gebeurt in de schimmige catacomben van ons zogenaamde rechtssysteem. Micha, dank je wel daarvoor!

*Ooops: Misschien is Ulrici nooit te boven gekomen dat Patricia nèt ff wat leuker was dan zij… maar ach, zoiets hoor je toch een keer te vergeten? En al helemaal als je later zo’n mooi, rijk en machtig man als Jules Paradijs tegen het lijf..houdt (of hoe ging dat spreekwoord ook alweer?)

Print Friendly, PDF & Email
Share