BIJ DE DOOD VAN A. F. Th.

MICHA KAT SCHREEF IN 2003 EEN REQUIEM VOOR DE MEEST OVERGEWAARDEERDE ZEEPBEL UIT DE NEDERLANDSE LETTERKUNDE * A.F.TH. VAN DER HEIJDEN IS EEN ZOMBIE-SCHRIJVER DIE DOOR NIEMAND WORDT GELEZEN

En weer kon onze ‘volksschrijver’ er niet bij zijn toen hij een ‘grote prijs‘ in ontvangst mocht nemen. Te dik. Kan zich niet meer verplaatsen. Intussen wordt de totale ondergang van onze cultuur door niemand beter belichaamd dan door de zweterige bonk vet die rond 1980 door slimme marketeers werd ‘ontdekt’ als ‘volksschrijver’ net als Gerard Joling in 1985 ‘doorbrak’ dankzij een optreden in de Soundmixshow van Henny Huisman. Niemand die ik ken is er ooit in geslaagd een boek van de bonk vet uit te lezen, laat staan

dat er iemand is die ooit aan zijn werk refereert. De ‘volksschrijver’ en ‘oevre-bouwer’ slaagt erin een ‘oevre’ te scheppen dat volledig onopgemerkt blijft door het volk. Dat is ook logisch: A. F. Th. Van der Heijden kan namelijk helemaal niet schrijven. Alles wat hij schrijft, zegt of doet is gefaked, staat bol van vals sentiment, van plagiaat en gejatte thema’s en denkbeelden zoals opnieuw aan het licht komt in zijn laatste boek waarin hij zijn ‘persoonlijk verdriet’ op weerzinwekkende en commerciele wijze ‘uitvent’ voor ‘het grote publiek’. Waarschijnlijk is de ‘dood’ van Tonio een ‘idee’ geweest van zijn uitgever en leeft de knaap nu hoog, droog en veilig in Paraguay of op Barbados waar hij elke dag van eten en drinke wordt voorzien door de ‘uitgevers’ van A. F. Th. die ook hem elke dag croissanten en frikandellen aan huis moesten komen brengen omdat de ‘volksschrijver’ daar nu eenmaal recht op had. A. F. Th. is op de tekentafels van ’s lands literaire spindoctors ontwikkeld als cashcow en als een soort van wetenschappelijk experiment om de kracht van marketing te beproeven: slagen we erin een ‘volksschrijver’ te creeeren puur op basis van publicity die boeken schrijft waar geen touw aan vast te knopen is en stilistisch behoren tot het ergste gif voor de geest? Ja hoor, het lukte: massaal stortte het Nederlandse litteraire publiek zich op de bonk vet ‘omdat het moest’. Maar niemand las en leest de boeken. Ik ben ooit begonnen in Advocaat van de Hanen omdat ik geinteresseerd ben ik de advocatuur maar legde het boek na 60 bladzijden kotsend ter zijde. Ik weet heus wel iets van litteratuur en heb duizenden boeken gelezen, maar zag direct: dit is fake. Dit is geen schrijver, dit is een zombie. Een literaire playbacker uit de Henny Huisman-show. Deze man kan niets.

In 2003, het jaar dat ik mijn beroemde en bekroonde requiem schreef voor A. F. Th. op de site van de toen nog levende Theo van Gogh -een man zo authenthiek en origineel van A. F. Th. zijn billen nog niets eens zou mogen afvegen- heb ik ook zelf kunnen constateren wat voor vlees -goed, weinig is het niet- we in de kuip hebben met A. F. Th. Op een avond liepen we we elkaar tegen het lijf -goed, ik meer hem dan hij mij- in cafe De Zwart in Amsterdam. De Volksschrijver zat zich daar elke dag klem te zuipen en vol te vreten. We kwamen in ‘gesprek’ en de volksschrijver begon zich te beklagen over zijn gebrek aan succes in Duitsland. Ik repliceerde dat dat logisch was, omdat de Duitsers anders dan de Nederlanders wel in staat zijn Henny Huisman-boeken te onderscheiden van echte litteratuur en niet zitten te wachten op een door obesitas gekwelde alcoholist uit Amsterdam. De Volksschrijver begon vervolgens als een wilde om zich heen te slaan waarbij hij ook zichzelf -hij is nu eenmaal overal aanwezig- herhaaldelijk raakte. Hij krijste het uit van verongelijktheid en sprong op een gegeven moment zelfs boven op me, een moordaanslag dus waarvan ik destijds geen aangifte heb gedaan. De obers van het cafe namen de volksschrijver natuurlijk direct in bescherming -goed voor 40% van de omzet- en schopten mij de straat op met een levenslang kroegverbod.

Alles in onze samenelving is fake en gestoeld op list en bedrog. Bankiers waken niet over uw geld, ze stelen het. Medicijnen maken u niet beter, maar ziek. De regering dient uw belangen niet, ze zuigen u uit en vertrappen u. Het onderwijs leert onze kinderen niets, maar houdt ze dom. In de kinderopvang worden uw kinderen niet opgevangen, maar misbruikt. In de kusten is het niet anders: net als er in de economie sprake is van ‘zeepbellen’ die met vernietigende kracht uiteen kunnen spatten, kennen we deze bubbles ook in de kunsten. A. F. Th. van der Heijden is de monsterlijke en demonische belichaming van de zombie-cultuur die kenmerkend is voor het snelle naderen van het einde der tijden.

Print Friendly, PDF & Email
Share