ATTACK STATE RED IN AFGHANISTAN

NEDERLANDSE DODEN IN AFGHANISTAN: 25. BELGISCHE DODEN: 1. HOE KAN DAT? MARIKO PETERS, KOM ER MAAR IN!

Ben het boek Attack State Red aan het lezen. Hier alle achtergronden op de website. Het boek beschrijft tot in detail de gevechtssituaties van het Engelse Royal Anglian Regiment in Afghanistan in de zomer van 2007. Het is horrifying. Full scale warfare die af en toe zelfs doet denken aan de meest gruwelijke veldslagen uit de geschiedenis zoals die om Stalingrad. Maar nu ik het boek bijna uit heb moeten me toch een aantal zaken van het hart waarbij we de hele achterliggende problematiek –de totale zinloosheid van deze niet te winnen oorlog- maar even buiten beschouwing laten. Ten eerste valt op dat de Taliban wordt afgeslacht. Bij bosjes vallen de baarden: ik schat de casualty-verhouding tussen de Engelsen en de ‘terroristen’ op 1:50. En dat terwijl Engeland

van alle NATO-landen in Afghanistan met 400 doden het zwaarst getroffen is na de VS (bijna 2000 doden). Zeker, in geuren en kleuren worden de afgrijselijke verwondingen en de doosstrijd beschreven van John, Paul en Nick en we kunnen niet anders dan respect hebben en diep ontzag voor wat deze jonge Engelsen hebben moeten doorstaan, maar dat doet niets af aan de waarheid: hun tegenstanders worden op nog veel gruwelijker wijze afgeslacht. Ten tweede, en dat sluit direct aan bij punt een, krijgen we inzicht in het onbeschrijfelijk grote overwicht van de NATO-troepen qua techniek en bewapening. Tientallen soorten raketten, mortieren, nachtkijkers, granaten, tot de tanden bewapende voertuigen en de meest geavanceerde medische producten helpen de Engelsen bij hun slachtpartijen om nog maar te zwijgen van de steun vanuit de lucht die tijdens vrijwel elke gevechtssituatie wordt ingeroepen om de vijandelijke posities uit te schakelen. Geld speelt hier duidelijk geen enkele rol. Passages als deze komen we voortdurend tegen: The JTAC (de militair die luchtsteun moet regelen, MK) had called in all available air. Overhead, two Apaches and six American jets were stacked up, and above them a U2 spy-plane was listening out for enemy Communications. De Taliban hebben vier wapens: hun AK-47’s, RPG’s (rocket-propelled granades, zeer dodelijk), raketten/mortieren zoals de SPG-9 en landmijnen. Geen vehicles, geen aircraft. Ten derde maakt het boek duidelijk dat de Engelsen en de NATO ondanks hun overwicht en de genoemde casualty-rate helemaal niets bereiken. Steeds weer keren de Taliban terug als ze na bloedige gevechten zijn ‘verdreven’. Een vierde interessant element is de kansloosheid van de missie om de hearts and minds te winnen van de lokale bevolking. Complete filmavonden worden gehouden voor ‘dorpsoudsten’ en andere invloedrijke Afghanen om ze te laten zien welke gruweldaden de Taliban uitrichten. Maar het haalt niets uit.

Maar dan komen we op een vijfde punt. Je kunt veel van die Engelsen zeggen, maar vechten kunnen ze. Natuurlijk is het boek enigszins propagandistisch van toon, maar dan nog: solidariteit, heldenmoed, doodsverachting: het zijn kernwaarden van het Engelse leger, verankerend in een militaire traditie van eeuwen en eeuwen en in talloze oorlogen en veldslagen overal op aarde. Wat betreft de Nederlanders ligt dat heel anders. Wat doen wij daar eigenlijk in Afghanistan? Zijn er ooit Nederlandse soldaten betrokken geweest bij gevechtssituaties zoals die waarin de Engelsen terecht kwamen waarbij jonge soldaten uit Essex of Colchester hun kameraden zonder benen over kilometers open veld moesten dragen of voortslepen op weg naar een reddings-helikopter waarbij hun eigen kleding wordt doordrenkt met het bloed van hun kameraden –of nog erger? We weten het niet, want onze media schrijven er niet over. Verboden. Alle Nederlandse soldaten zijn voor zover bekend omgekomen door ‘bermbommen’. Raar: in Attack State Red speelt de ‘bermbom’ geen enkele rol al is er wel twee keer sprake van voertuigen die op landmijnen rijden waarbij ook Engelse doden vallen. Eind 2009 waren er ‘meer dan twintig’ Nederlanders gesneuveld in Afghanistan, zo vinden we vrij snel op Google, maar wat is nu de stand? Volgens deze site staan we nu op 25, net onder Polen, Spanje en Australie met elk meer dan 30 doden. Is er van die 25 ook maar een iemand doodgeschoten door de tegenstander zoals dat in oorlogen gaat of zijn onze MSM zo corrupt en gecontroleerd dat dit niet mag worden vermeld om ‘demoralisering’ te voorkomen? En dan nog wat. Er blijkt een Belgische dode te zijn gevallen. Hoe kan dat? Onze landen hebben bijna evenveel inwoners. Hebben we deze hoge score te danken aan Jaap de Hoop Scheffer, Bilderberg-Bea, Mark Rutte, Mariko Peters en alle andere volksverraders des vaderlands?

Print Friendly, PDF & Email
Share