ABN AMRO LIEGT EN BEDRIEGT

KPMG en ABN Amro houden met kunst- en vliegwerk een schijn van solvabiliteit in de lucht * EXPOSURE AAN IERLAND VAN 130 MIO VERZWEGEN * Onder Zalm geen enkele moraal en ethiek meer over * FD past bericht om 12:13 uur aan

VANAVOND 18:00: KLOA 2 UUR LANG IN DEPTH OVER DE GLOBAL COLLAPSE MET KEES VAN DER HOF! BE THERE! DIT HOOR JE NIET IN DE MSM! FRAUDE! BEDROG! PLUNDERING! CRIMINELEN!

Nu de financiele crisis mede door de naderende Ierse bailout (Nederlandse banken zijn voor 30,8 mrd. Euro exposed aan Ierland via staatsobligaties; volgens CNBC ligt 130 mio. daarvan bij ABN Amro hetgeen absurd laag lijkt) naar een kookpunt stijgt en de verwachte contagion-effecten hun tol zullen eisen (Spanje, Portugal, Belgie), is het nuttig eens te kijken naar wat ABN Amro vandaag communiceert over de resultaten tot nu toe van 2010. We gebruiken hiervoor het meest uitgebreide nieuwsbericht uit de publieks-media, dat uit het FD. We kijken naar de publieks-media omdat vrijwel iedereen die in dit soort zaken is geinteresseerd het nieuws via deze weg tot zich neemt. Met andere woorden: geen hond leest de -overigens totaal onbegrijpelijke en propagandistische– persberichten van de bank zelf, behalve dan natuurlijk de ‘deskundige’ journalisten van het FD. Het beeld dat uit het bericht oprijst is alarmerend. Leest u mee?

ABN Amro en Fortis stevenen dit jaar af op een verlies, maar zien het operationeel resultaat stijgen door hogere rentekosten.

Hogere renteKOSTEN? Wat hiermee moet zijn bedoeld is dat de bank meer geld heeft kunnen verdienen door enerzijds de rentes op tegoeden en deposito’s te verlagen en anderzijds de rente op kredieten te verhogen. Dit is geen goed nieuws. Sterker: het is een paardenmiddel. De bakker die de prijs van zijn taartjes verhoogt!

ABN Amro boekte over de eerste drie kwartalen een nettoverlies van 627 mio Euro. Dat verlies is vooral te wijten aan de kosten voor de integratie van Fortis Bank Nederland en de door de EU afgedwongen verkoop van HBU aan de Deutsche Bank.

Nu rijzen de ‘integratiekosten’ opeens de pan uit terwijl bij de overname van ABN Amro door Fortis -en door die van de combinatie door de Staat- hoog werd opgegeven van de ‘kostenbesparingen door de synergie’. De indruk ontstaat dat allerlei operationele verliezen worden ‘weggeboekt’ onder de post ‘integratiekosten’. Alarmerend is voorts dat de verkoop van de HBU dateert uit oktober 2009. Waarom is in dat jaar de voorziening niet genomen? Verliezen zijn hier vooruitgeschoven. Met welke posten doet de bank dat nog meer?

Exclusief deze kosten zou de winst van de staatsbank zijn uitgekomen op 768 mio. Euro. Dat is aanzienlijk beter dan de 202 mio. over dezelfde periode in 2009.

Volgens een tegenwoordig vaste methode om slecht nieuws ‘om te spinnen’ naar iets positiefs presenteren bedrijven tegenwoordig ook de resultaten die zouden zijn geboekt als alle negatieve factoren en tegenvallers niet zouden zijn opgetreden. ‘We hebben met 3-0 verloren, maar als de scheidsrechter niet partijdig was en Karel niet vier keer op de paal had geschoten, hadden we gewonnen’.

Over het derde kwartaal kwam de onderliggende nettowinst uit op 443 mio, mede dankzij een bate uit inkoop van eigen schuldpapier.

Onder ‘onderliggende nettowinst’ dienen we waarschijnlijk te verstaan de winst die zou zijn geboekt zonder de twee ‘tegenvallers’ van hierboven. Maar alarmerend is de genoemde ‘bate’. Het moet hier gaan om het terugkopen van de eigen obligaties waarbij de beleggers een verlies willen incasseren. Winst dus voor de bank. Maar absoluut geen goed nieuws, integendeel zelfs. Het vertrouwen in ABN Amro onder de obligatiehouders is blijkbaar zo laag, dat ze bereid zijn hun effecten met verlies terug te geven aan de bank. Hierdoor wordt het uitgeven van nieuwe obligaties voor de bank onmogelijk.

Dat is aanzienlijk beter dan de 15 mio. over het tweede kwartaal, maar dat resultaat werd negatief beinvloed door eenmalige juridische voorzieningen. Over het eerste kwartaal van 2010 werd een operationeel resultaat van 310 mio geboekt.

We gaan nu echt de abracadabra in! Eerste kwartaal: 310 mio. winst; tweede kwartaal: 15 mio winst, derde kwartaal: 443 mio winst. Dat zou dus moeten leiden tot een winst van 768 mio, maar wat is het werkelijke resultaat? Een verlies van 627 mio Euro. Immers: deze cijfers zijn niet de werkelijke winst, maar de ‘onderliggende’. Een compleet fake-begrip uitsluitend bedoeld om de markt op het verkeerde been te zetten. Het verschil tussen de ‘onderliggende winst’ en het daadwerkelijk geboekte verlies wordt dus gevormd door die twee genoemde omstandigheden: de integratiekosten en het verlies op HBU. Samen zijn deze posten goed voor 1,4 mrd.

De verbetering van het operationele resultaat is vooral te danken aan hogere rente-inkomsten uit de consumentenbank. Door de genormaliseerde spaartarieven stegen de rentebaten met 17% op jaarbasis.

Daar hebben we wat we hierboven reeds aanstipten. Maar hoe geloofwaardig is dit? Lenen de consumenten in 2010 zoveel meer tegen hogere rentes? Moeilijk te vatten. En mocht het inderdaad zo zijn, is dat ook slecht nieuws: als mensen in deze tijden van crisis opeens meer en duurder gaan lenen, lijken dit ‘wanhoopsleningen’ die in de toekomst door de bank zullen moeten worden afgeschreven. Aan de andere kant verdient de bank dus door ‘genormaliseerde’ (lees: sterk verlaagde) rentes op tegoeden van klanten. Ook slecht nieuws. Bij verdere verlaging van de rentes gaat men het geld in de oude sok stoppen.

Daarnaast profiteerde de bank van een eenmalige bate uit de inkoop van eigen schuldpapier. Verder halveerden de bijzondere waardevermindering voor uitstaande kredieten tot 580 mio, een illustratie van het herstel van de Nederlandse economie.

Het wordt steeds leuker! Nu zitten we midden in de waanzin en de pure boekhoudfraude! Want wat staat hier? Dit: de bank heeft een portefeuille moeilijke kredieten. Dat zijn kredieten die waarschijnlijk niet zullen terugkomen en waarvoor verlies moet worden genomen. Blijkbaar werd deze post door de bank in 2009 begroot op 1,16 mrd. Maar nu heeft KPMG hiervan opeens de helft ‘teruggehaald’ met als argument dat de ‘economie zou herstellen’. Dat is natuurlijk niet zo. De economie wordt steeds slechter. Blijkbaar zijn ze bij ABN Amro zo wanhopig, dat ze deze 580 mio. nodig hadden om de cijfers nog enigszins presentabel te maken.

De efficiency-ratio, de kosten als percentage van de omzet, daalde verder van 74% vorig jaar naar 70% nu. Topman Zalm heeft bij zijn aantreden aangegeven dat deze ratio een belangrijke indicator is voor hem om de bank weer op zijn poten te krijgen. Zonder de juridische kosten zou deze ratio zijn uitgekomen op 67%.

We hebben het hier over kostenbesparingen, de meest ordinaire en rigoreuze manier om de balans op te krikken. Onder Rijkman Groenink ontstond bij de bank een hysterische cultuur van luxe en spilzucht. Niets mis mee, maar het zegt niets over de operationele power. In het begin van het bericht was ook al sprake van ‘juridische kosten’. Absoluut een red flag, juist ook omdat wordt verzwegen waar deze kosten voor zijn bedoeld. Vermoedelijk heeft het te maken met de integratie (CAO-conflict, problemen met verhuiscontracten) maar het zou ook goed kunnen duiden op een enorm lijk in de kast dat ergens in de wereld (Jersey, VS, Italie?) ligt weg te rotten.

De omvang van de hypotheekportefeuille bleef stabiel maar de marges verbeterden, aldus de bank die de derde grootste hypotheekverstrekker van Nederland is.

Stabiel? Bij de inzakkende huizenmarkt waarin huizen steeds langer te koop staan? En hoe kan er sprake zijn van ‘verbeterde marges’ ten opzichte van 2009? De bank zegt hier in feite dat er evenveel hypotheken werden afgesloten als in 2009, maar dat de bank meer aan deze hypotheken verdient. Ik geloof dat niet, maar het zou kunnen. Dat hypotheken duurder zijn geworden in 2010 is wel te volgen, maar zeker niet dat er evenveel zijn afgesloten!

De voor de financiele toezichthouders belangrijke core tier 1 ratio (aangehouden kapitaal als percentage van de risico gewogen activa) bedroeg 10,1%. Daarmee voldoen ze aan de criteria van Basel 3, ook al moeten die nog nader worden uitgewerkt.

Abracadabra zonder enige betekenis, uitsluitend bedoeld -opnieuw- om een positief beeld neer te zetten. Die Basel-criteria hebben de banken-crisis niet kunnen voorkomen (integendeel!) en zijn dus zonder betekenis. Bovendien is het nog totaal duister wat Basel 3 precies gaat opleveren al staat wel vast dat het onder invloed van de lobby van de grote banken weinig zal gaan voorstellen. Onduidelijk is voorts welke betekenis in dit verband moet worden gehecht aan ‘risico gewogen activa’ en of er niet meer assets zijn waarop de ratio moet worden toegepast.

De bank heeft per 31 oktober de verzekering beeindigd waarbij de Nederlandse staat het kredietrisico overnam van een portefeuille woninghypotheken. De bank betaalde hiervoor ca. 160 mio per jaar. Volgens topman Zalm een erg dure schadeverzekering.

Wat een humor! De vraag is natuurlijk: waarom is deze verzekering zo duur? Juist: omdat het hier moet gaan om zwaar giftige nep-hypotheken waarvan ook nog eens de herkomst wordt verzwegen! Maar het hele karakter van deze ‘transactie’ is reeds frauduleus omdat ABN Amro de staat is! Een incompany transaction is die we zo goed kennen vanuit het Enron-drama. Blijkbaar stond het Ministerie van Financieen garant voor die hypotheken (net als voor de Alt A-hypotheken van ING) maar is dit risico nu teruggenomen door de bank waardoor zogenaamd 160 mio. wordt ‘bespaard’. Zeer slecht nieuws: deze toxic assets komen nu voor risico van de bank. Laten we uitgaan van een premie van 5% van het risico, dan is de ‘waarde’ van deze ‘portefeuille woninghypotheken’ 3,2 mrd. Vrijwel oninbaar. Intussen houdt de bank deze hypotheken op de balans voor de nominale waarde omdat de zogeheten fair value-waardering die ooit verplicht zou worden -en tot enorme afboekingen leidt- steeds maar wordt kapot-gelobbyd. Ook de exposure aan de PIIGS-landen van honderden miljoenen (de cijfers worden geheim gehouden) staat nog volledig op de balans, al heeft zelfs de Duitse bondskanselier Merkel al laten vallen dat de banken hier verliezen (haircuts) zullen moeten nemen.

ABN Amro heeft in het derde kwartaal een winst geboekt van 341 mio, zo bleek vrijdagochtend uit een persbericht. Dat betekent dat het verlies over de eerste negen maanden van het jaar is teruggelopen tot 627 mio.

Wat krijgen we nou? Hierboven was nog sprake van een ‘onderliggende nettowinst’ over het derde kwartaal van 443 mio. Waarom dan nu opeens 341 mio? Alarmerend.

Het verlies van dit jaar wordt vooral veroorzaakt door de kosten van de fusie tussen ABN Amro en Fortis, zoals de verplichte verkoop van onderdelen die naar Deutsche Bank zijn gegaan. Volgens topman Zalm ligt de fusie van de banken goed op schema. In 2012 moet de integratie op alle fronten zijn afgerond.

Print Friendly, PDF & Email
Share