web analytics

MICHA KAT EN DE HOLOCAUST-HOAX

MUST SEE VOOR IEDEREEN DIE WIL DEELNEMEN AAN HET HOLOCAUST-DEBAT: DE JOOD DAVID COLE TOONT IN 1992 AAN DAT ER GEEN GASKAMERS HEBBEN BESTAAN EN DE JOOD YOAV SHAMIR LAAT IN 2009 ZIEN HOE DE HOLOCAUST-MAFIA DE LEUGENS TER EIGEN VOORDEEL EN GEWIN AANWENDT

DE SMERIGE LEUGEN VAN DE HOLOCAUST MOET WORDEN DOORGEPRIKT OM OOK ALLE ANDERE LEUGENS -9/11, DE HEILZAME EUROPESE UNIE, DE LEVENSBEDREIGENDE ‘PANDEMIEEN’, HET ‘REDDEN’ VAN GRIEKENLAND ‘VOOR UW BESTWIL’, DE BETROUWBAARHEID VAN DE OVERHEID EN DE MSM- OM ZEEP TE KUNNEN HELPEN

Mijn vader had een Joodse moeder en mijn moeder een Joodse vader. Een dodelijke ‘cocktail’: hoewel ik ‘officieel’ (Halachisch) niet Joods ben, stond mijn hele jeugd en opvoeding in het teken onze ‘Joodse’ identiteit en vooral in dat van Israel waar mijn moeder jaren heeft gewoond -en veel van haar familie nog woont. Mijn vader -de Jood- was volstrekt passief in ‘Joodse zaken’: zijn familie zou in de oorlog dermate getraumatiseerd zijn geraakt, dat ze ‘geschmeist’ zijn geraakt, een Jiddische term voor Joden die na de oorlog elke band met het Jodendom hebben afgezworen en in vele gevallen -bij mijn vader’s familie was dat niet zo- zelfs gingen ontkennen Joods te zijn. De moeder van mijn vader was een Lorje, telg uit een fameus Amsterdams-Joods geslacht van kantoorboekhandelaren; het bedrijf is in de oorlog voor de familie verloren gegaan omdat de Nazi’s het ‘hebben geroofd’ door er een ‘Verwalter’ in te zetten. Mijn moeder -de goyse- identificeerde zich volledig met Israel en sprak/spreekt (mijn beide ouders leven nog) vloeiend Evrit. Zij was een Manassen, telg uit een van ’s lands voornaamste Joodse families, genoemd naar een van de twaalf Joodse stammen uit het Oude Testamant. De familie van haar vader

bestond uit handelaren in textiel en bezat ’s lands belangrijkste knopenfabriek voor mode-confectie in Nijkerk. Hoewel mijn beide ouders dus nog leven, heb ik al meer dan tien jaar geen enkel contact meer met ze. Vanaf de dag dat ik werd geboren hebben ze me niet geaccepteerd, nooit hebben ze ook maar een artikel of ook maar een boek van mijn willen lezen en nooit hebben ze willen reageren op iets wat ik heb geschreven of gezegd. Ik was altijd ‘in de contramine’. Ik stelde vragen die zij niet wilden horen of waarop ze geen antwoord hadden en daarom raakte alles wat ik zei en schreef -en ook alles wat ik deed- reeds direct ‘besmet’ binnen de familie -zoals het nu ‘besmet’ is binnen de ‘familie’ van de journalistiek. Hoezo mag er nooit iets negatiefs worden gezegd over Israel? Is alles daar perfect dan? Waarom behandelen jullie Joden altijd met veel meer egards dan niet-Joden? Hoe zit dat? Zijn jullie zelf soms racisten? Waarom reageert mama zo hysterisch als ik een Palastijen-sjaal omdoe? Heeft ze iets te maskeren of te verbergen? Het werd van kwaad tot erger. Het woord ‘Jood’ kom amper meer worden uitgesproken aan onze eettafel. Toch is het zeker niet zo dat ik pro-Palestijns werd of zo. Ik wilde gewoon antwoorden op vele vragen. Met name vragen over de tweede wereldoorlog. Maar die antwoorden kreeg ik niet. Sterker: ik werd jaar in jaar uit bedrogen en voorlogen. Zelf denk ik dat daar de kern ligt van mijn journalistieke drive en mijn compromisloze queeste voor de feiten en de waarheid: wat ik van mijn ouders nooit heb gekregen -de feiten- zal ik in de rest van mijn leven met doodsverachting najagen en ik zal ze vinden!


Dit zou de ‘gaskamer’ zijn te Auschwitz waar vier miljoen Joden zouden zijn ‘vergast’. In de docu van David Cole wordt aangetoond dat dit een hoax is, een geconstrueerde fraude. Het gaat hier om een schuilkelder voor luchtaanvallen van de gailleerden.

Er werd van alles verteld over de oorlog, maar dat gebeurde in de vorm van statements. Er woonde een onderduiker bij ons in huis, tante Sally. Opa Manassen overleed in de oorlog aan longkanker. Opa Kat werd afgevoerd naar concentratiekamp Amersfoort en liep na de bevrijding helemaal terug naar Amsterdam. De broer van Oma Lorje, oom Ernie, was afgevoerd naar een concentratiekamp en vergast!. Papa Kat zat als klein Joods jongetje ondergedoken bij Katholieken in Overijssel en ging door voor een ‘Katholiek kind’! Ongelofelijke verhalen allemaal. Maar er wrong iets. Er wrong iets heel erg. Als kind kon ik er niet precies de vinger op leggen, maar dat kan ik nu als ervaren journalist wel: elk gebrek aan detail, aan emotie, aan real history zorgde bij mij als kind reeds direct voor grote scepsis. Waarom mochten we die boerderij waar mijn vader vanaf begin 1944 zou hebben gezeten niet zien? wat was er gebeurd met ‘tante Sally?’ Waarom moest opa Kat als niet-Jood vlak voor de bevrijding opeens naar Amersfoort? In welk kamp was oom Ernie ‘vergast’? Begrijp me goed: ik zeg niet dat al die verhalen voor 100% gelogen zijn, maar wel dat er ‘iets niet aan deugde’. Strange. Als over dit soort zaken al zo moeilijk wordt gedaan, hoe zit dat dan met het grote verhaal, de Holocaust, de ‘op industriele wijze georganiseerde uitroeing’ van het Europese Jodendom?


De meest gepubliceerde ‘Auschwitz-foto’. Bewijs voor de Holocaust en de gaskamers? Denk aan de vergelijkbare foto die door de propaganda-machine van de NAVO werd verspreid over het ‘concentratiekamp’ van de Serviers Omarska en waarvan vaststaat dat het een propaganda-hoax is:

Als kind las ik alles over de oorlog. Die vijf kleine deeltjes van Lou de Jong gemaakt naar aanleiding van een TV-serie destijds kende ik lettelijk uit mijn hoofd. De bibliotheek van mijn ouders bevatte tal van andere standaardwerken. Maar ook daar wrong iets. Er klopte iets niet. Dat had ik als kind al door. Het ging om de gaskamers. Net als met de verhalen over de oorlog van mijn ouders speelde hier hetzelfde: de aard van de documentatie was gewoon niet overtuigend en op sommige punten leek zelfs sprake van bewuste hoaxing -de enorme berg met brillen, met schoenen, met blikken ‘Zyklon B’ en al die foto’s daarvan… die werden nadrukkelijk gepresenteerd als bewijs voor het bestaan van de gaskamers! Maar nog alarmerender als kind vond ik dat er nooit duidelijkheid werd geboden over hoeveel gaskamers er geweest zijn. Ik kende natuurlijk alle namen van alle concentratiekampen uit mijn hoofd, maar in welke waren nou gaskamers? Treblinka? Chelmno? Sobibor? Dachau? Stutthof? Neuengamme? Mauthausen? Niemand wist het. Niemand kon het me vertellen. Ja, in Auschwitz: daar stond de moeder aller gaskamers! Daar zijn vier miljoen van de zes vergast nadat ze de gaskamer waren ingelokt met het verhaal dat ze zouden worden ontsmet! Ze kregen zelfs een handdoekje mee en een stukje zeep maar in plaats van de worden ontsmet werden ze vergast en daarna gingen ze de ovens in, vier miljoen mensen, nadat ze eerst hun brillen en hun schoenen hadden moeten inleveren! Dat werd mij als kind verteld door mensen die het zouden moeten weten. Toch? Maar als kind voelde ik, wist ik: this story sucks. Inmiddels weten we dankzij David Cole dat er zelfs in Auschwitz geen gaskamers zijn geweest. De mensen die het zouden moeten weten geven het namelijk zelf toe! Want more proof?


Een afschuwelijke foto, maar bewijs voor het bestaan van de gaskamers? Er zijn honderdduizenden Joden omgekomen door de Nazi’s in de kampen van de honger, uitputting, ziektes, medische experimenten, maar gaskamers hebben nooit bestaan.

Er kwamen de meest bizarre antwoorden op mijn vragen. Zo zouden er in Treblinka en Chelmno geen ‘letterlijke gaskamers’ zijn geweest, maar werden de Joden vergast achter in vrachtwagens waarvan ze de uitlaat naar binnen hadden afgebogen en dan gingen de Nazi’s lekker op het gaspedaal drukken en dan werden de Joden vergast! Dat is mij als kind verteld door mensen die het zouden moeten weten. Dachau: daar zouden ook gaskamers zijn geweest, moest al direct na de oorlog worden teruggenomen. Op hoeveel locaties zijn er tijdens de Holocaust Joden vergast? HET ANTWOORD IS NOOIT GEKOMEN, NIET VAN RONNIE ‘AUSCHWITZ’ NAFTANIEL EN NIET VAN JOHANNES ‘DR. CLAVAN VAN DE HOLOCAUST’ HOUWINK TEN CATE EN NIET VAN KUSTAW BESSEMS OMDAT HET ENIG JUISTE ANTWOORD IS: ZERO, NADA, NUL! En dan had je nog de verhalen over ‘zeep’ gemaakt van ‘jodenvet’ en van ‘lampekappen’ gemaakt van ‘joden-huid’ -allemaal door de wetenschap officieel verwezen naar het rijk der Naftaniel-fabelen maar het werd mij als kind wel verteld door mensen die het zouden moeten weten! Beste mensen: als er krachten zijn die in staat zijn de zeep- en de lampekappen-hoax te verzinnen, waarom zouden deze zelfde krachten dan niet de Holocaust-hoax als geheel hebben bedacht? Inmiddels anno 2011 is het nog steeds niet duidelijk in welke kampen nu gaskamers waren en in welke niet. Voor mij zegt dat alles. Het is allemaal gelogen. En om het argument af te maken: er is geen beeld van de gaskamers, geen bewijs in de vorm van directe verklaringen, niemand heeft verklaard: ik heb op die en die dag zoveel blikken Zyklon B geopend op die en die locatie…. the whole case sucks!


Het Holocaust-beeld in Yad Vashem in Isreal, het ‘Mekka’ van de Holocaust-fetisjisten en het hart van de leugen waarop de failed state Israel is gebouwd: de ‘industrieel georganiseerde moord’ op ‘zes miljoen’ Joden als deel van een ‘plan’ om ‘alle Joden op aarde uit te roeien’.

Maar nu komt het allerergste en het meest overtuigende argument voor onze stelling. In 1992 kwam David Cole met zijn verwoestende documentaire. In 1994 verdween David Cole van de aardbodem om nooit meer op te dagen. Dat was daags nadat hij was opgetreden in een populaire talkshow waarin hij zijn casus overtuigend neerlegde en waarin werd opgeroepen voor een nation-wide debat in de VS over de aard van de vermeende ‘Holocaust’. Direct daarop, in 1995, werden ‘opeens’ overal ter wereld wetten van kracht die het ontkennen van de Holocaust strafbaar stelden -ook in Nederland in het ‘Verbeke-arrest’ van de Hoge Raad. Dus er gebeurde precies het omgekeerde: in plaats van een debat op basis van nieuwe feiten over de Holocaust werd er een vorm van jurdische terreur afgekondigd op een ieder die de lezing tot dan toe in twijfel waagde te trekken! Hier spelen grote belangen, beste mensen. Duivelse belangen. De belangen van Ronnie en Kustaw, van de Rotshields en van Israel, van moordenaars en racisten die op basis van een geheel gefalsificeerde ‘morele claim’ -de Holocaust- de rest van de wereld willen onderwerpen aan de tirannie van het volk dat volgens hun eigen schotschriften ‘door God zou zijn uitverkoren’ te heersen over de rest van de wereld. Wat is hierop uw antwoord? LAAT U DEZE NIEUWE NAZI’S HUN GANG GAAN OF KOMEN WE IN VERZET?

Print Friendly, PDF & Email
Share